رساله نفس - ابن سينا - الصفحة ٥٧ - باب نهم در ذكر برهان بر بقاء نفس و نامردن نفس بمردن بدن

فساد «آن ديگر جهت» [١]، براى آنكه وجود «مقابل» [٢] عدم است و [نيز] [٣] نشايد كه از يك جهت هم موجود باشد و هم معدوم،. پس قوت فساد و عدم از معنى باشد «جز» [٤] از آن [معنى‌] [٥] كه «از وى فعل را» [٦] وجود باشد. و هر چيزى [را] [٧] كه در «وى» [٨] اين هر دو معنى موجود باشد «آن» [٩] چيز مركّب باشد از مادّت و صورت «با» [١٠] فعل [يا] وجود، «او را» [١١] از جهت صورت باشد و قوت فساد، «او را» [١٢] از جهت مادّت.

و «گفتيم كه نفس مردم جوهرى بسيط است» [١٣] كه «در آن هيچ» [١٤] تركيب نيست. پس چون «ورا» [١٥] فعل وجود باشد، «در وى» [١٦] قوت فساد نباشد [بدين برهان‌] [١٧].

[١] - ف: از جهت ديگر نسخ ديگر: از جهتى ديگر.

[٢] - ف: قابل.

[٣] - در نسخ ديگر نيست.

[٤] - ف: غير.

[٥] - بغير از ف آ س در نسخ ديگر نيست.

[٦] - ف: ازو فعل.

[٧] - در نسخ ديگر نيست.

[٨] - ف: او.

[٩] - ف: يا- م د ل: تا.

[١٠] - نسخ ديگر: ندارد.

[١١] - بحرف نسخ ديگر: وى را.

[١٢] - ف ندارد نسخ ديگر وى را.

[١٣] - م د ح: و نفس مردم گفتيم كه جوهرى بسيط است- س آ: و نفس مردم گفتيم كه جوهريست بسيط- ف: و گفته‌ايم نفس مردم جوهر بسيط است.

[١٤] - ف: بر آن- س آ: در آن- ح م د: در آن هيچ.

[١٥] - ف: درو- نسخ ديگر: وى را.

[١٦] - ف ندارد نسخ ديگر: اندر وى.

[١٧] - نسخ ديگر ندارد- درم د ح: و اللّه اعلم.