مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦١ - شيوه تدبر در قرآن

دادن، قصص تاريخى، مثلهاى بيانى و جدل با دشمنان) تقسيم كنيم و پيش خود بينديشيم كه اين آيه چند بخش آن را در بردارد؟

١٠- بايد پيرامون ارتباط و پيوند دو جمله يا دو آيه يا مجموعه آيات با يكديگر تدبّر و تفكّر كنيم و درپى كشف دو نوع ارتباط باشيم كه عبارتند از:

الف- رابطه علمى به گونه‌اى كه اوّلى سبب دومى يا هر دو مسبّب سبب سومى به شمار آيند.

ب- رابطه تربيتى به گونه‌اى كه يكى مستوجب ديگرى شود تا اين مجموعه شيوه‌اى كامل را براى تزكيه و تربيت فرد شكل دهد.

١١- بايد به صفات نفسانى و عقلى آراسته گرديم تا بتوانيم حقايق قرآنى را دريابيم، اين حقايق عبارتند از:

الف- ايمان به وحى و اين كه آن سند ميان ما و خداى ما و سخنى مستقيم است براى ما از سوى خالقمان.

ب- آمادگى بر اجراى تعاليم و تسليم در برابر احكام آن حتّى در صورتى كه مخالف منافع ما باشد يا با سنّتهاى گذشته و انديشه‌هاى جامعه‌مان تعارض داشته باشد.

ج- تكيه بر يك كانون در جستجوى حقيقت كه آن را «تروّى» گويند- به مفهوم تدبّر عميق- و در غير اين صورت مواد ديگر اين شيوه همچون پوست بدون مغز خواهد بود.

د- شجاعت توسّل به حقّ و اعتماد به انديشه يا به واقعيّاتى كه‌