مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - تدبر و صفات عقلى
مقدار اهمّيت آن است، زيرا نفس براى چند لحظه در برابر تفكّر در يك امر مقاومت مىكند ولى كسى كه خواهان فهم است بايد نفس خود را در كسب تمركز آموزش دهد و براى چند لحظه اهتمام خود را نسبت به آن امر مصروف دارد تا آن را باز شناسد و به همين سبب در احاديث امر به ترتيل شده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام در تفسير (وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا) فرمود: «آن را كاملًا تبيين كن و همچون شعر بسرعت يا به آهستگى بيش از حدّ مخوان، بلكه دل سخت خود را ترسان ساز و همّ و غمّت به پايان رساندن سوره نباشد. [١]»
از امام صادق عليه السلام در تفسير: (... وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا) [٢]. «... وقرآن را شمرده و روشن بخوان.» آمده است كه فرمود: «هنگام وعده و وعيد قرآن توقّف كن و در امثال و مواعظ آن بينديش. [٣]»
٢- شجاعت:
صفت دوم عقلى، شجاعت است كه طالب علم بايد بدان آراسته گردد، زيرا عدم اعتماد به نفس موجب ترديد شخص در نتايج جستجوهايش خواهد شد و از همين جاست كه اهمّيت شجاعت نفس در قبول نتايج رخ مىنمايد.
حقّ براى همه مردم ظهور مىكند ولى تنها تعدادى آن را مىبينند
[١] - تفسير صافى، ج ١، ص ٤٥.
[٢] - سوره مزمّل، آيه ٤.
[٣] - تفسير صافى، ج ١، ص ٤٧.