مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم
(١)
پیشگفتار
٥ ص
(٢)
فصل اوّل مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم
١١ ص
(٣)
چرا قرآن؟
١١ ص
(٤)
تدبر در قرآن نياز جامعه
١٥ ص
(٥)
قرآن و تفسير به رأى
١٨ ص
(٦)
قرآن تزكيه و تعليم
٢٣ ص
(٧)
قرآن كريم ظاهر و باطن
٢٩ ص
(٨)
قرآن كريم، محكم و متشابه
٣٢ ص
(٩)
قرآن كريم و حروف هفتگانه
٣٤ ص
(١٠)
قرآن كريم و عوامل اثبات مفاهيم آن
٣٦ ص
(١١)
تدبر و صفات روحى
٤٥ ص
(١٢)
تدبر و صفات عقلى
٤٨ ص
(١٣)
تدبر و سياق قرآن
٥٠ ص
(١٤)
تدبر و واقعيت خارجى
٥٥ ص
(١٥)
تدبر و كاربرد قرآن
٥٧ ص
(١٦)
شيوه تدبر در قرآن
٥٩ ص
(١٧)
ماهيت و وجود
٦٥ ص
(١٨)
وجود چيست؟
٧٠ ص
(١٩)
ابعاد بحث پيرامون وجود
٧٤ ص
(٢٠)
حقيقت وجود
٧٦ ص
(٢١)
بينش اسلام پيرامون خلقت
٨٧ ص
(٢٢)
بينش اسلامى و نظريات ديگر!
٩٠ ص
(٢٣)
خدا در قرآن
٩٥ ص
(٢٤)
عقل در قرآن
١١٣ ص
(٢٥)
راه شناخت عقل
١١٥ ص
(٢٦)
عقل، موهبتى الهى
١٢٨ ص
(٢٧)
علم و موهبت عقل
١٤٢ ص
(٢٨)
انسان، طبيعت، عقل و اراده
١٤٩ ص
(٢٩)
روانشناسى در قرآن
١٥٣ ص
(٣٠)
اخلاق در قرآن
١٥٧ ص
(٣١)
فلسفه جامعه در قرآن
١٥٩ ص
(٣٢)
نظام اجتماعى
١٦٧ ص
(٣٣)
فلسفه تاريخ در قرآن
١٧٣ ص
(٣٤)
ويژگيهاى بارز فلسفه قرآن
١٨٥ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص

مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٩ - تدبر و صفات عقلى

مقدار اهمّيت آن است، زيرا نفس براى چند لحظه در برابر تفكّر در يك امر مقاومت مى‌كند ولى كسى كه خواهان فهم است بايد نفس خود را در كسب تمركز آموزش دهد و براى چند لحظه اهتمام خود را نسبت به آن امر مصروف دارد تا آن را باز شناسد و به همين سبب در احاديث امر به ترتيل شده است كه اميرالمؤمنين عليه السلام در تفسير (وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا) فرمود: «آن را كاملًا تبيين كن و همچون شعر بسرعت يا به آهستگى بيش از حدّ مخوان، بلكه دل سخت خود را ترسان ساز و همّ و غمّت به پايان رساندن سوره نباشد. [١]»

از امام صادق عليه السلام در تفسير: (... وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا) [٢]. «... وقرآن را شمرده و روشن بخوان.» آمده است كه فرمود: «هنگام وعده و وعيد قرآن توقّف كن و در امثال و مواعظ آن بينديش. [٣]»

٢- شجاعت:

صفت دوم عقلى، شجاعت است كه طالب علم بايد بدان آراسته گردد، زيرا عدم اعتماد به نفس موجب ترديد شخص در نتايج جستجوهايش خواهد شد و از همين جاست كه اهمّيت شجاعت نفس در قبول نتايج رخ مى‌نمايد.

حقّ براى همه مردم ظهور مى‌كند ولى تنها تعدادى آن را مى‌بينند


[١] - تفسير صافى، ج ١، ص ٤٥.

[٢] - سوره مزمّل، آيه ٤.

[٣] - تفسير صافى، ج ١، ص ٤٧.