مباحثى پيرامون معارف قرآن كريم - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٩ - ماهيت و وجود

وَالنُّورَ...) [١] «ستايش از آن خداوندى است كه آسمانها و زمين را بيافريد و تاريكيها و روشنايى را پديد كرد...».

(إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ والْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ‌...) [٢].

«پروردگار شما اللَّه است كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد...».

(خَلَقَ الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ) [٣].

«آدمى را از نطفه بيافريد و اكنون اوست كه به آشكارا دشمنى مى‌ورزد.».

(أَوَ لَم يَرَوْا إِلَى‌ مَا خَلَقَ اللَّهُ مِن شَيْ‌ءٍ يَتَفَيَّؤُا ظِلَالُهُ عَنِ الْيَمِينِ وَالشَّمَائِلِ سُجَّداً للَّهِ وَهُمْ دَاخِرُونَ) [٤].

«آيا به چيزى كه خدا آفريده است نمى‌نگرند كه براى سجده به درگاه او سايه‌هايشان را به چپ و راست مى‌افكنند و در برابر او خاشعند؟».

(... وَخَلَقَ كُلَّ شَيْ‌ءٍ فَقَدَّرَهُ تَقْدِيراً) [٥].

«... و هر چيز را بيافريده است و آن را به اندازه آفريده است.».

(أَوَ لَمْ يَرَوْا أَنَّ اللَّهَ الَّذِي خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَلَمْ يَعْيَ بِخَلْقِهِنَّ بِقَادِرٍ عَلَى‌ أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى‌...) [٦].