تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٥ - ٣- اقتباس اين خرافات از ديگران

خود را، خدايان خود، در برابر پروردگار قرار دادند" (اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ‌).

و نيز" مسيح فرزند مريم را به الوهيت پذيرفتند" (وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ‌).

" احبار" جمع" حبر" به معنى دانشمند و عالم و" رهبان" جمع" راهب" به افرادى گفته مى‌شود كه به عنوان ترك دنيا در ديرها سكونت اختيار كرده و به عبادت مى‌پرداختند.

شك نيست كه يهود و نصارى در برابر علماء و راهبان خود سجده نمى‌كردند و براى آنها نماز و روزه و يا سائر عبادتها را انجام نمى‌دادند، ولى از آنجا كه خود را بدون قيد و شرط در اطاعت آنان قرار داده بودند و حتى احكامى را كه بر خلاف حكم خدا مى‌گفتند واجب الاجراء مى‌شمردند قرآن از اين پيروى كوركورانه و غير منطقى تعبير به" عبادت" كرده است.

اين معنى در روايتى كه از امام" باقر" و امام" صادق" ع نقل شده، آمده است كه فرمودند:"

اما و اللَّه ما صاموا لهم و لا صلوا و لكنهم احلوا لهم حراما و حرموا عليهم حلالا فاتبعوهم و عبدوهم من حيث لا يشعرون‌

":" به خدا سوگند آنان (يهود و نصارى) براى پيشوايان خود روزه و نماز بجا نياوردند ولى پيشوايانشان حرامى را براى آنان حلال، و حلالى را حرام كردند و آنها پذيرفتند و پيروى كردند و بدون توجه آنان را پرستش نمودند". [١] در حديث ديگرى چنين آمده است كه" عدى" ابن حاتم مى‌گويد: خدمت رسول خدا ص آمدم در حالى كه صليبى از طلا در گردن من بود، به من فرمود:

اى" عدى"! اين بت را از گردنت بيفكن! من چنين كردم، سپس نزديكتر رفتم شنيدم اين آيه را مى‌خواند" اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً ..." هنگامى كه آيه را تمام كرد گفتم: ما هيچگاه پيشوايان خود را نمى‌پرستيم! فرمود: آيا

[١]- مجمع البيان ذيل آيه و نور الثقلين جلد ٢ صفحه ٢٠٩