تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧٦ - ٦- يك واقعيت تاريخى كه بعضى سعى دارند آن را بپوشانند

" لا يبلغها الا انا او رجل من اهل بيتى فبعث بها مع على‌

":" اين سوره را جز خودم يا كسى كه از خاندان من است نبايد ابلاغ كند. سپس آن را با على ع فرستاد" [١] ٣- و نيز در همان كتاب به سند ديگر از على ع نقل مى‌كند كه پيامبر ص هنگامى كه سوره برائت را با او فرستاد على ع عرض كرد اى پيامبر خدا! من خطيب و سخنور نيستم، پيامبر فرمود چاره‌اى جز اين نيست، كه يا من آن را بايد ببرم يا تو، على ع گفت: اكنون كه چنين است من مى‌برم، پيغمبر ص فرمود:"

انطلق فان اللَّه يثبت لسانك و يهدى قلبك‌

":" برو كه خداوند زبان تو را ثابت مى‌دارد و قلب تو را هدايت مى‌كند" سپس پيامبر ص دستش را بر دهان على ع گذارد (تا به بركت آن زبانش گويا و فصيح گردد) [٢] ٤-" نسايى" پيشواى مشهور اهل سنت در كتاب" خصائص" از" زيد بن سبيع" از على ع چنين نقل مى‌كند كه پيامبر ص سوره برائت را با ابو بكر به سوى اهل مكه فرستاد، سپس او (على ع) را به دنبال وى فرستاد و گفت نامه را از او بگير و به سوى مكه برو، على ع در راه به ابو بكر رسيد و نامه از او گرفت، ابو بكر محزون بازگشت و به پيامبر عرض كرد: انزل فى شى‌ء؟

آيا در باره من آيه‌اى نازل شده؟ (كه مرا از اين كار عزل كردى) پيامبر ص فرمود نه،"

الا انى امرت ان ابلغه انا او رجل من اهل بيتى‌

":" من مامور شدم كه يا خودم آن را ابلاغ كنم يا مردى از خاندانم آن را ابلاغ كند" [٣] ٥- و نيز به سند ديگر از" عبد اللَّه ابن ارقم" چنين نقل مى‌كند كه پيامبر ص سوره برائت را با ابو بكر فرستاد، هنگامى كه قسمتى از راه را پيمود،

[١]- مسند احمد جلد ٣ صفحه ٢١٢.

[٢]- مسند احمد جلد ١ صفحه ١٥٠

[٣]- خصايص نسايى صفحه ٢٨