تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٧ - ابو ذر و اشتراكيت

منافع جامعه و حفظ موجوديت آن بود.

و يا اينكه نظر" ابو ذر" به اموال بيت المال بود كه در دست" عثمان" و" معاويه" قرار داشت، و مى‌دانيم اين گونه اموال را با وجود مستحق و نيازمند لحظه‌اى نمى‌توان ذخيره كرد، بلكه بايد به صاحبانش داد و مسئله زكات در اينجا به هيچوجه مطرح نيست.

به خصوص همه تواريخ اسلامى اعم از شيعه و اهل سنت گواهى مى‌دهد كه عثمان اموال كلانى از بيت المال را به خويشاوندان خود داد، و معاويه از آن كاخى ساخت كه افسانه كاخهاى ساسانيان را زنده كرد و" ابو ذر" حق داشت كه در برابر آنها اين آيه را خاطرنشان سازد!.

ابو ذر و اشتراكيت‌

مى‌دانيم از ايرادهاى مهمى كه به خليفه سوم گرفته شده مسئله تبعيد خشونت آميز" ابو ذر" به سرزمين بد آب و هواى" ربذه" است كه منتهى به مرگ اين صحابى بزرگ و اين مجاهد فداكار راه اسلام گرديد همان كسى كه از پيامبر ص در باره او نقل كرده‌اند:" آسمان سايه نيفكند و زمين در روى خود حمل نكرد كسى را كه راستگوتر از ابو ذر باشد".

اين را نيز مى‌دانيم كه اختلاف" ابو ذر" با" عثمان" بر سر تمناى مال و مقام نبود، چه اينكه او مردى از هر نظر پارسا و وارسته بود، بلكه سرچشمه اختلاف تنها ريخت‌وپاش خليفه سوم از بيت المال و بذل و بخشش بى حساب او به اقوام و بستگانش بود.

" ابو ذر" در مسائل مالى مخصوصا آنجا كه به" بيت المال" مربوط مى‌شد بسيار سخت‌گير بود و مى‌خواست همه مسلمانان روش پيامبر ص را در اين زمينه تعقيب كنند، اما مى‌دانيم در عصر خليفه سوم جريان امور طور ديگرى بود.

به هر صورت هنگامى كه سخنان صريح و قاطع اين صحابى بزرگ بر خليفه‌