تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٩ - اثرات سازنده انتظار ظهور مهدى (ع)

برويم و ببينيم آيا ايمان به چنين ظهورى انسان را چنان در افكار رؤيايى فرو مى‌برد كه از وضع موجود خود غافل مى‌گردد و تسليم هر گونه شرائطى مى‌كند؟

و يا اين كه به راستى اين عقيده يك نوع دعوت به قيام و سازندگى فرد و اجتماع است؟

آيا ايجاد تحرك مى‌كند يا ركود؟

آيا مسئوليت آفرين است يا مايه فرار از زير بار مسئوليتها؟! و بالآخره آيا مخدر است يا بيدار كننده؟

ولى قبل از توضيح و بررسى اين سؤالات توجه به يك نكته كاملا ضرورى است و آن اين كه سازنده‌ترين دستورات و عاليترين مفاهيم هر گاه بدست افراد ناوارد يا نالايق يا سوءاستفاده‌چى بيفتد ممكن است چنان مسخ شود كه درست نتيجه‌اى بر خلاف هدف اصلى بدهد و در مسيرى بر ضد آن حركت كند و اين نمونه‌هاى بسيار دارد و مسئله" انتظار" بطورى كه خواهيم ديد در رديف همين مسائل است.

بهر حال براى رهايى از هر گونه اشتباه در محاسبه در اين گونه مباحث بايد به اصطلاح آب را از سرچشمه گرفت تا آلودگيهاى احتمالى نهرها و كانالهاى ميان راه در آن اثر نگذارد.

يعنى ما در بحث" انتظار" مستقيما به سراغ متون اصلى اسلامى رفته و لحن گوناگون رواياتى را كه روى مسئله" انتظار" تاكيد مى‌كند مورد بررسى قرار مى‌دهيم تا از هدف اصلى آگاه شويم.

اكنون با دقت به اين چند روايت توجه كنيد:

١- كسى از امام صادق ع پرسيد چه مى‌گوئيد در باره كسى كه داراى ولايت پيشوايان است و انتظار ظهور حكومت حق را مى‌كشد و در اين حال از دنيا مى‌رود؟