تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٥ - ١- تحريف تاريخ

بيان فضائل او نازل شده هر چند مفهوم آن عام و گسترده است (و بارها گفته‌ايم شان نزولها مفاهيم آيات را محدود نمى‌سازد).

ولى از آنجا كه بعضى از مفسران اهل سنت تمايل ندارند فضائل چشمگيرى براى على ع اثبات شود با اينكه او را چهارمين پيشواى بزرگ خود مى‌دانند، اما مثل اينكه از اين مى‌ترسند كه اگر در برابر مداركى كه امتيازات فوق العاده على ع را اثبات مى‌كند، تسليم شوند، ممكن است جمعيت شيعه در برابر آنها بپاخيزند و آنها را در تنگنا قرار دهند، كه چرا ديگران را بر على ع مقدم داشتيد از اين رو بسيار مى‌شود كه از واقعيت‌هاى تاريخى چشم مى‌پوشند، و تا آنجا كه بتوانند به ايراد در اين گونه احاديث از نظر سند مى‌پردازند، و اگر جاى دست‌اندازى در سند پيدا نكنند، سعى مى‌كنند به گونه‌اى دلالت آن را مخدوش سازند، اين گونه تعصب‌ها متاسفانه حتى در عصر ما ادامه دارد و حتى بعضى از دانشمندان روشنفكر آنان از اين بر كنار نمانده‌اند.

فراموش نمى‌كنم در گفتگويى كه با يكى از دانشمندان اهل سنت داشتم، هنگامى كه سخن از اينگونه احاديث به ميان آمد جمله عجيبى اظهار داشت، او مى‌گفت به عقيده من، شيعه مى‌تواند تمام اصول و فروع مكتب خويش را از" منابع و مدارك و كتابهاى ما" اثبات كند، چون به قدر كافى احاديثى كه به نفع مكتب شيعه باشد، در كتب ما وجود دارد! ولى براى اينكه خود را از همه اين منابع و مدارك يكباره راحت كند، گفت به عقيده من پيشينيان ما افراد خوش‌باورى بودند و تمام احاديثى را كه شنيده‌اند در كتب خود آورده‌اند، و ما نمى‌توانيم آنچه را آنها نوشته‌اند به سادگى بپذيريم! (البته سخنش شامل كتب صحاح و مسانيد معتبر و درجه اول آنان نيز مى‌شد!).

به او گفتم روش محققانه اين نيست، كه انسان مكتبى را قبلا روى يك‌