تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٠ - تفسير كارى كه مىبايست انجام گيرد

در اعماق ذهنها شايد باقيمانده بود كه چگونه پيامبر ص در خواب چهره ظاهرى آنها را نديد و براى مسلمانان شرح نداد؟.

دومين آيه مورد بحث اشاره به فلسفه اين موضوع و نعمتى كه خداوند از اين طريق به مسلمانان ارزانى داشت مى‌كند و مى‌گويد:

" در آن زمان خداوند در خواب عدد دشمنان را به تو كم نشان داد و اگر آنها را زياد نشان مى‌داد مسلما به سستى مى‌گرائيديد" (إِذْ يُرِيكَهُمُ اللَّهُ فِي مَنامِكَ قَلِيلًا وَ لَوْ أَراكَهُمْ كَثِيراً لَفَشِلْتُمْ‌).

و نه تنها سست مى‌شديد بلكه" كارتان به اختلاف مى‌كشيد و گروهى موافق رفتن به ميدان و گروهى مخالف مى‌شديد" (وَ لَتَنازَعْتُمْ فِي الْأَمْرِ).

" ولى خداوند شما را از اين سستى و اختلاف كلمه و تنازع و آشفتگى با اين خوابى كه چهره باطنى را نشان مى‌داد نه ظاهرى را، رهايى بخشيد و سالم نگهداشت" (وَ لكِنَّ اللَّهَ سَلَّمَ‌).

چرا كه خداوند از روحيه و باطن همه شما آگاه بود" و او از آنچه در درون سينه‌هاست با خبر است" (إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ).

*** در آيه بعد مرحله ديگرى از مراحل جنگ بدر را يادآور مى‌شود كه با مرحله قبل تفاوت بسيار دارد، در اين مرحله مسلمانان در پرتو بيانات گرم پيامبر ص، و توجه بوعده‌هاى الهى، و مشاهده حوادثى از قبيل باران به موقع، براى رفع تشنگى، و سفت شدن شنهاى روان در ميدان نبرد، روحيه تازه‌اى پيدا كردند و به پيروزى نهايى اميدوار و دلگرم گشتند آن چنان كه انبوه لشكر دشمن در نظر آنها كوچك شد و كم جلوه كرد، لذا مى‌گويد:" و در آن هنگام خداوند آنها را به هنگام آغاز نبرد در نظر شما كم جلوه داد" (وَ إِذْ يُرِيكُمُوهُمْ إِذِ الْتَقَيْتُمْ فِي أَعْيُنِكُمْ قَلِيلًا).