تفسير نمونه ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٥ - تفسير فرعون مىگفت من خداى بزرگ شما هستم!
اين معنى در حديثى از امام باقر ع نقل شده و امام افزود در ميان اين دو جمله چهل سال فاصله شد (و خداوند براى حد اكثر اتمام حجت او را در اين مدت عذاب نكرد) [١] اين تفسير با جمله" اخذ" كه فعل ماضى است و نشان مىدهد اين مجازات به طور كامل در دنيا واقع شده و آيه بعد كه اين ماجرا را درس عبرتى مىشمرد موافقتر است.
و سرانجام در آخرين آيه مورد بحث از اتمام اين ماجرا نتيجهگيرى كرده مىفرمايد: در اين داستان موسى و فرعون و پايان عاقبت آن درس عبرت بزرگى است براى آنها كه خدا ترسند" (إِنَّ فِي ذلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشى).
اين آيه به خوبى نشان مىدهد كه عبرت گرفتن از اين ماجراها تنها براى كسانى ميسر است كه بهرهاى از خوف و خشيت و احساس مسئوليت به دل راه دادهاند و يا به تعبير ديگر داراى چشمى عبرت بينند:
|
اى خوشا چشمى كه عبرت بين بود |
عبرت از نيك و بدش آئين بود |