تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣ - تفسير كافران مىگويند اى كاش خاك بوديم!

خاك بوديم! اى كاش از آغاز از مرحله خاك فراتر نمى‌رفتيم، و از جمادى نامى، و از نامى حيوان و از حيوان سر از انسان بيرون نمى‌آورديم.

و اى كاش بعد از آنكه انسان شديم و مرديم هرگز پس از مردن و خاك شدن زندگى تازه‌اى در رستاخيز نمى‌يافتيم! البته آنها مى‌دانند كه خاك هم از آنها بهتر است، چرا كه خاك يك دانه مى‌گيرد و گاه صدها دانه پس مى‌دهد، خاك منبع انواع مواد غذايى و معادن و ساير بركات است، خاك بستر انسان و گاهواره زندگى او است، و بى‌آنكه كمترين ضررى داشته باشد آن همه فايده دارد، اما آنها يكى از فوائد خاك را ندارند ولى كان ضررهاى بسيارند.

آرى كار انسانى كه اشرف مخلوقات است گاه بر اثر كفر و گناه به جايى مى‌رسد كه آرزو مى‌كند در صف يكى از موجودات بى‌روح و پست باشد.

در آيات قرآن مى‌خوانيم: كفار و مجرمان هنگامى كه صحنه قيامت و دادرسى پروردگار و جزاى اعمال را مشاهده مى‌كنند، عكس العملهاى مختلفى نشان مى‌دهند كه همگى حكايت از شدت تاثر و تاسف آنها مى‌كند.

گاه مى‌گويند:" واى بر ما از اين حسرت كه در اطاعت فرمان خدا كوتاهى كرديم": يا حَسْرَتى‌ عَلى‌ ما فَرَّطْتُ فِي جَنْبِ اللَّهِ‌ (زمر- ٥٦) و گاه مى‌گويند:" خداوندا ما را به دنيا باز گردان تا عمل صالح كنيم" فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً (الم سجده- ١٢).

و گاه مى‌گويند: اى كاش خاك بوديم و هرگز زنده نمى‌شديم" همانگونه كه در آيات مورد بحث آمده است.