تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٦ - تفسير خستگان بىنصيب!

سرانجام اين زحمتكشان خسته و بيهوده‌گر، وارد آتش داغ و سوزان مى‌شوند و با آن مى‌سوزند" (تَصْلى‌ ناراً حامِيَةً).

" تصلى" از ماده" صلى" (بر وزن نفى) به معنى ورود در آتش و ماندن و سوختن با آن است‌ [١]

*** ولى مجازات آنها به همين جا ختم نمى‌گردد، بلكه هنگامى كه بر اثر حرارت آتش تشنه مى‌شوند" از چشمه‌اى فوق العاده سوزان به آنها مى‌نوشانند" (تُسْقى‌ مِنْ عَيْنٍ آنِيَةٍ).

" آنية" مؤنث" آنى" از ماده" انى" (بر وزن حلى) به معنى تاخير افكندن است، و براى بيان فرا رسيدن وقت چيزى گفته مى‌شود، و در اينجا به معنى آب سوزانى است كه حرارتش به منتها درجه رسيده است.

در آيه ٢٩ سوره كهف مى‌خوانيم: وَ إِنْ يَسْتَغِيثُوا يُغاثُوا بِماءٍ كَالْمُهْلِ يَشْوِي الْوُجُوهَ بِئْسَ الشَّرابُ وَ ساءَتْ مُرْتَفَقاً:" و اگر تقاضاى آب كنند آبى براى آنها مى‌آورند مانند فلز گداخته كه صورتهايشان را بريان مى‌كند، چه بد نوشيدنى است و چه بد محل اجتماعى؟!

*** و در آيه بعد در باره خوراك آنها به هنگامى كه گرسنه مى‌شوند بعد مى‌افزايد:" آنها طعامى جز ضريع ندارند" (لَيْسَ لَهُمْ طَعامٌ إِلَّا مِنْ ضَرِيعٍ‌).

در اينكه" ضريع" چيست؟ مفسران تفسيرهاى گوناگونى دارند:

بعضى گفته‌اند: نوعى خار است كه به زمين مى‌چسبد، هنگامى كه تر باشد قريش آن را" شبرق" مى‌ناميدند، و هنگامى كه خشك مى‌شد آن را

---

[١]" صلى بالنار" اى لزمها و احترق بها.