تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣١٥ - تفسير دائما دگرگون مىشويد!

پيدا كنيد".

و از اينجا روشن مى‌شود كه تعبير به" إِذَا اتَّسَقَ‌" كه از همان ماده است نيز به معنى جمع و جور شدن و در اينجا به معنى كمال نور ماه در شب چهاردهم است و مى‌دانيم كه ماه در اين حالت جلوه فوق العاده‌اى دارد كه تمام چشمها را به سوى خود جلب مى‌كند، نور و فروغ آن صفحه زمين را روشن مى‌كند، روشنايى كمرنگى كه مزاحم آرامش شب نيست، و در عين حال راه را براى رهروان شب مى‌گشايد، لذا آيتى از آيات بزرگ خداوند است، و به همين دليل به آن سوگند ياد فرموده.

قابل توجه اينكه هر چهار موضوعى كه در اين آيات به آن سوگند ياد شده است (شفق- شب- موجوداتى كه شب آنها را گردآورى مى‌كند- ماه در حالت بدر كامل) همه موضوعاتى است مربوط به هم، و مكمل يكديگر، و مجموعه‌اى زيبا و منسجم را تشكيل مى‌دهد كه انديشه انسان را تحريك مى‌كند، تا در قدرت عظيم آفرينش بينديشد، و از اين دگرگونيهاى سريع به مساله معاد و قدرت خداوند بر آن آشناتر شود.

و جالب اينكه اين قسمتها اشاره به حالات و دگرگونيهايى است كه پشت سر هم در عالم آفرينش رخ مى‌دهد، خورشيد سر در نقاب فرو مى‌برد، شفق كه بقاياى نور آن است ظاهر مى‌شود، موجودات زنده به سرعت به لانه‌هاى خود باز مى‌گردند، ماه در صورت بدر كامل طلوع مى‌كند) توجه داشته باشيد كه ماه شب چهارده در همان آغاز شب طلوع مى‌كند و اين سوگندها را مقدمه‌اى قرار مى‌دهد براى جمله" لَتَرْكَبُنَّ طَبَقاً عَنْ طَبَقٍ‌" كه بيانگر حالات مختلفى است كه انسان در مسير زندگى خود يكى پس از ديگرى پيدا مى‌كند.

و براى اين جمله تفسيرهاى مختلفى ذكر كرده‌اند از جمله:

١- منظور حالات گوناگونى است كه انسان در طريق پر رنج و مشقت خود