تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣ - ٣- ارتباط با انسانها

معنى وسيعى دارد كه ممكن است با گذشت زمان حتى مصداقهاى تازه‌اى پيدا كند.

ويژگى ديگر پرهيزگاران آنست كه:" نماز را بر پا مى‌دارند" (وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ).

" نماز" كه رمز ارتباط با خدا است، مؤمنانى را كه به جهان ما وراء طبيعت راه يافته‌اند در يك رابطه دائمى و هميشگى با آن مبدء بزرگ آفرينش نگه مى‌دارد آنها تنها در برابر خدا سر تعظيم خم مى‌كنند، و تنها تسليم آفريننده بزرگ جهان هستى هستند، و به همين دليل ديگر خضوع در برابر بتها، و يا تسليم شدن در برابر جباران و ستمگران، در برنامه آنها وجود نخواهد داشت.

چنين انسانى احساس مى‌كند از تمام مخلوقات ديگر فراتر رفته، و ارزش آن را پيدا كرده كه با خدا سخن بگويد، و اين بزرگترين عامل تربيت او است.

كسى كه شبانه روز حد اقل پنج بار در برابر خداوند قرار مى‌گيرد، و با او به راز و نياز مى‌پردازد، فكر او، عمل او، گفتار او، همه خدايى مى‌شود، و چنين انسانى چگونه ممكن است بر خلاف خواست او گام بردارد (مشروط بر اينكه راز و نيازش به درگاه حق، از جان و دل سرچشمه گيرد و با تمام قلب رو به درگاهش آورد) [١]

٣- ارتباط با انسانها

آنها علاوه بر ارتباط دائم با پروردگار رابطه نزديك و مستمرى با خلق خدا دارند، و به همين دليل سومين ويژگى آنها را قرآن چنين بيان مى‌كند:" و از تمام مواهبى كه به آنها روزى داده‌ايم انفاق مى‌كنند" (وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ‌).

[١] درباره اهميت نماز و اثرات فوق العاده تربيتى آن در ذيل آيه ١١٤ سوره هود بحث كافى كرده‌ايم (به تفسير نمونه جلد نهم صفحه ٢٦٧ مراجعه شود).