تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٨ - پاسخ

داده‌اند به خصوص در باره مساله قصاص سر و صدا راه انداخته مى‌گويند:

١- جنايتى كه قاتل مرتكب شده بيش از اين نيست كه انسانى را از بين برده است، ولى شما به هنگام قصاص همين عمل را تكرار مى‌كنيد!.

٢- قصاص جز انتقام‌جويى و قساوت نيست، اين صفت ناپسند را بايد با تربيت صحيح از ميان مردم برداشت، در حالى كه طرفداران قصاص هر روز به اين صفت ناپسند انتقام‌جويى روح تازه‌اى مى‌دمند! ٣- آدمكشى گناهى نيست كه از اشخاص عادى يا سالم سرزند، حتما قاتل از نظر روانى مبتلا به بيمارى است، و بايد معالجه شود، و قصاص دواى چنين بيمارانى نمى‌تواند باشد.

٤- مسائلى كه مربوط به نظام اجتماعى است بايد دوش به دوش اجتماع رشد كند، بنا بر اين قانونى كه در هزار و چهارصد سال پيش از اين پياده مى‌شده نبايد در اجتماع امروز عملى شود! ٥- آيا بهتر نيست به جاى قصاص، قاتلان را زندانى كنيم و با كار اجبارى از وجود آنها به نفع اجتماع استفاده نمائيم با اين عمل هم اجتماع از شر آنان محفوظ مى‌ماند، و هم از وجود آنها حتى المقدور استفاده مى‌شود.

اينها خلاصه اعتراضاتى است كه پيرامون مساله قصاص مطرح مى‌شود.

تفسير نمونه ؛ ج‌١ ؛ ص٦٠٨

ت در آيات قصاص در قرآن مجيد جواب اين اشكالات را روشن مى‌سازد (وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ‌).

زيرا از بين بردن افراد مزاحم و خطرناك گاه بهترين وسيله براى رشد و تكامل اجتماع است، و چون در اينگونه موارد مساله قصاص ضامن حيات و ادامه‌