تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٦ - ٨- شرائط" سازنده شفاعت"

روانى و يا موجب تحريك حس انتقام‌جويى از جامعه‌اى كه او را چنين آلوده كرده است مى‌گردد، و به اين ترتيب گناهكار مبدل به يك عنصر خطرناك و كانون ناراحتى براى جامعه مى‌شود.

اما ايمان به شفاعت روزنه‌اى به سوى روشنايى به روى او مى‌گشايد و اميد به آمرزش، او را به كنترل خويش و تجديد نظر، و حتى جبران گذشته تشويق مى‌كند، حس انتقام‌جويى در او تحريك نمى‌گردد و آرامش روانى به او امكان تبديل شدن به يك عنصر سالم و صالح مى‌دهد.

بنا بر اين اگر بگوئيم توجه به شفاعت به معنى صحيح، يك عامل سازنده و باز دارنده است كه مى‌تواند از يك فرد مجرم و گناهكار فرد صالحى بسازد، گزاف نگفته‌ايم، لذا مشاهده مى‌كنيم كه حتى براى زندانيان ابد، روزنه شفاعت و بخشودگى در قوانين مختلف دنيا باز گذارده شده است، مبادا ياس و نوميدى آنها را مبدل به كانون خطرى در درون خود زندانها كند، و يا گرفتار اختلال روانى سازد!.

٨- شرائط" سازنده شفاعت"

- با توجه به اينكه شفاعت به معنى صحيح قيود و شرائط فراوانى در چند جهت دارد، كسانى كه معتقد به اين اصلند براى اينكه مشمول آن شوند ناگزيرند شرائط آن را فراهم سازند، و از گناهانى همانند ظلم كه اميد شفاعت را به صفر مى‌رساند بپرهيزند، برنامه خود را از يك دگرگونى عميق و همه جانبه در وضع خويش شروع كنند، و براى رسيدن به مقام" ارتضاء" و بر قرار ساختن" عهد الهى" (به تفسيرى كه گذشت) از گناه توبه كنند، و يا حد اقل در آستانه توبه قرار گيرند.

خلافكارى و شكستن سد قوانين الهى را متوقف سازند و يا لا اقل تقليل دهند و ايمان به خدا و دادگاه بزرگ رستاخيز را در خود زنده نگاهدارند و قوانين و مقررات او را محترم بشمرند.