تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٠٧ - تفسير تنها از خدا بترس

و هر ديار روشن مى‌سازد.

درست است كه روى سخن در اين جمله به پيامبر ص است ولى مسلما منظور عموم نمازگزاران مى‌باشد، ولى در جمله بعد براى تاكيد و تصريح اضافه مى‌كند:" و هر جا شما بوده باشيد روى خود را به سوى آن كنيد" (وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ‌).

سپس در ذيل همين آيه به سه نكته مهم اشاره مى‌كند:

١- كوتاه شدن زبان مخالفان- مى‌گويد" اين تغيير قبله به خاطر آن صورت گرفت كه مردم حجتى بر ضد شما نداشته باشند" (لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ).

هر گاه اين تغيير قبله صورت نمى‌گرفت از يك سو زبان يهود به روى مسلمانان باز مى‌شد و مى‌گفتند: ما در كتب خود خوانده‌ايم كه نشانه پيامبر موعود اين است كه به سوى دو قبله نماز مى‌خواند و اين نشانه در محمد ص نيست، و از سوى ديگر مشركان ايراد مى‌كردند كه او مدعى است براى احياء آئين ابراهيم آمده، پس چرا خانه كعبه را كه پايه گزارش ابراهيم است فراموش نموده، اما حكم تغيير قبله موقت به قبله دائمى، زبان هر دو گروه را بست.

ولى از آنجا كه هميشه افراد بهانه جو و ستمگرى هستند كه در برابر هيچ منطقى تسليم نمى‌شوند، استثنايى براى اين موضوع قائل شده، مى‌گويد:" مگر كسانى از آنها كه ستم كرده‌اند" (إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ‌).