تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٧ - ٢- امت اسلامى يك امت ميانه

٢- امت اسلامى يك امت ميانه‌

كلمه" وسط" در لغت هم به معنى حد متوسط در ميان دو چيز آمده، و هم به معنى جالب و زيبا و عالى و شريف، و اين هر دو ظاهرا به يك حقيقت باز مى‌گردد زيرا معمولا شرافت و زيبايى در آن است كه چيزى از افراط و تفريط دور باشد و در حد اعتدال قرار گيرد.

چه تعبير جالبى در اينجا قرآن در باره امت اسلامى كرده است، آنها را يك امت ميانه و معتدل ناميده.

معتدل از" نظر عقيده" كه نه راه" غلو" را مى‌پيمايند و نه راه" تقصير و شرك"، نه طرفدار" جبرند" و نه" تفويض"، نه در باره صفات خدا معتقد به" تشبيهند" و نه" تعطيل".

معتدل از نظر ارزشهاى معنوى و مادى، نه به كلى در جهان ماده فرو مى‌روند كه معنويت به فراموشى سپرده شود، و نه آن چنان در عالم معنى فرو مى‌روند كه از جهان ماده به كلى بى خبر گردند، نه همچون گروه عظيمى از يهود جز گرايش مادى چيزى را نشناسند و نه همچون راهبان مسيحى به كلى ترك دنيا گويند.

معتدل از نظر علم و دانش، نه آن چنان بر دانسته‌هاى خود جمود دارند كه علوم ديگران را پذيرا نشوند، و نه آن گونه خود باخته‌اند كه به دنبال هر صدايى برخيزند.

معتدل از نظر روابط اجتماعى، نه اطراف خود حصارى مى‌كشند كه از جهانيان به كلى جدا شوند، و نه اصالت و استقلال خود را از دست مى‌دهند كه همچون غرب‌زدگان و شرق‌زدگان در اين ملت و آن امت ذوب شوند!.

معتدل از نظر شيوه‌هاى اخلاقى، از نظر عبادت، از نظر تفكر و خلاصه معتدل در تمام جهات زندگى و حيات.