تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١١ - تفسير دو مثال جالب براى ترسيم حال منافقان

در نظرش بد، و فرشته ديو، خودنمايى مى‌كند.

به هر حال اين تشبيه در حقيقت، يك واقعيت را در زمينه نفاق روشن مى‌سازد، و آن اينكه نفاق و دورويى براى مدت طولانى نمى‌تواند مؤثر واقع شود ممكن است منافقان براى مدت كوتاهى از مزاياى اسلام و مصونيتهاى مؤمنان برخوردار شوند و از رفاقت پنهانى با كفار نيز بهره گيرند.

ولى اين امر همچون شعله ضعيف و كم‌دوامى كه در يك بيابان تاريك و ظلمانى در معرض وزش طوفانها است ديرى نمى‌پايد، و سرانجام چهره واقعى آنها آشكار مى‌گردد، و به جاى كسب موفقيت و محبوبيت، منفور و مطرود خواهند شد و همانند كسى كه در بيابان راه را گم كرده و چراغ را از دست داده سرگردان مى‌مانند.

از امام باقر ع چنين نقل شده كه فرمود:

اضائت الارض بنور محمد (ص) كما تضي‌ء الشمس فضرب اللَّه مثل محمد (ص) الشمس و مثل الوصى القمر:

" خداوند صفحه روى زمين را به محمد ص روشن ساخت همانگونه كه با نور آفتاب، لذا محمد ص را به خورشيد تشبيه كرد، و وصى او على (ع) را به ماه" [١] يعنى نور ايمان و وحى، عالمگير است، در حالى كه نفاق اگر پرتوى هم داشته باشد تنها دايره كوچكى از اطراف خود را آنهم براى مدت كوتاهى روشن مى‌كند (ما حَوْلَهُ‌).

[١] نور الثقلين جلد اول صفحه ٣٦.