تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٦ - تفسير دستاويز به دشمن ندهيد؟

دور از ادب بوده است قرآن مسلمانان را از آن نهى كرده‌ [١]

ولى اين تنها آرزويى بيش نيست زيرا" خداوند رحمت و خير و بركت خويش را به هر كس بخواهد اختصاص مى‌دهد" (وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ).

" و خداوند دارى بخشش و فضل عظيم است" (وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ‌).

آرى دشمنان از شدت كينه‌توزى و حسادت حاضر نبودند اين افتخار و موهبت را بر مسلمانان ببينند كه پيامبرى بزرگ، صاحب يك كتاب آسمانى با عظمت از سوى خداوند بر آنها مبعوث گردد، ولى مگر مى‌توان جلو فضل و رحمت خدا را گرفت؟!

بيش از ٨٠ مورد از قرآن مجيد اين خطاب افتخار آميز و روحپرور ديده مى‌شود، آيه فوق نخستين آيه‌اى است كه با اين خطاب در آن برخورد مى‌كنيم:

جالب اينكه اين تعبير منحصرا در آياتى است كه در مدينه نازل شده و در آيات مكى اثرى از آن نيست، شايد به اين دليل كه با هجرت پيامبر ص به مدينه وضع مسلمانان تثبيت شد و به صورت يك جمعيت ثابت و صاحب نفوذ در آمدند و از پراكندگى نجات يافتند، لذا خداوند آنها را با جمله" يا أَيُّهَا الَّذِينَ‌

[١] تفسير فخر رازى و المنار ذيل آيه مورد بحث.