تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٥١ - تفسير تعصبهاى نژادى يهود

پرستى بعد از آن همه دلائل روشن توحيدى چه بود؟ اين چه ايمانى است كه به محض غيبت موسى و رفتنش به كوه طور از دلهاى شما پرواز مى‌كند و كفر جاى آن، و گوساله جاى توحيد را مى‌گيرد؟

آرى شما با اين كارتان هم به خود ستم كرديد و هم به جامعه خود و نسلهاى آينده‌تان.

*** در سومين آيه مورد بحث سند ديگرى بر بطلان اين ادعاى آنها ذكر كرده مساله پيمان كوه طور را به ميان مى‌كشد و مى‌گويد:" ما از شما پيمان گرفتيم و كوه طور را بالاى سرتان قرار داديم و به شما گفتيم دستوراتى را كه مى‌دهيم محكم بگيريد و درست بشنويد اما آنها گفتند شنيديم و مخالفت كرديم".

(وَ إِذْ أَخَذْنا مِيثاقَكُمْ وَ رَفَعْنا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا ما آتَيْناكُمْ بِقُوَّةٍ وَ اسْمَعُوا قالُوا سَمِعْنا وَ عَصَيْنا).

" آرى دلهاى آنها به خاطر كفرشان با محبت گوساله آبيارى شده بود"! (وَ أُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ‌).

آرى شرك و دنيا پرستى كه نمونه آن عشق به گوساله طلايى سامرى بود در تار و پود قلبشان نفوذ كرد، و در سراسر وجودشان ريشه دواند، و به همين دليل خدا را فراموش كردند.

شگفتا! اين چگونه ايمانى است كه هم با كشتن پيامبران خدا مى‌سازد و هم گوساله‌پرستى را اجازه مى‌دهد، و هم ميثاقهاى محكم الهى را به دست فراموشى مى‌سپرد؟! آرى" اگر شما مؤمنيد ايمانتان بد دستوراتى به شما مى‌دهد" (قُلْ بِئْسَما يَأْمُرُكُمْ بِهِ إِيمانُكُمْ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ‌) [١]

---

[١] در باره پيمان بنى اسرائيل و شرح و خصوصيات آن ذيل آيه ٥١ و ٦٣ همين سوره بحث شد.