نقش دانشگاه در هر کشورى ساختن انسان است. ممکن است از دانشگاه انسانى خارج بشود که یک کشور را نجات بدهد و ممکن است که یک انسان درست بشود که کشور را به هلاکت بکشاند. این نقش مهم از دانشگاه مى‌باشد. مقدرات هر کشورى به دست دانشگاه و آنهائى که از دانشگاه بیرون مى‌آیند هست. بنابراین دانشگاه بزرگترین مؤسسه موثر است در کشور و بزرگترین مسؤولیت‌ها را هم دانشگاه دارد. اینکه اجانب به وسیله عمال‌شان این کار را انجام دادند که دانشگاه‌هاى ما را عقب نگه داشتند و به اصطلاح استعمارى درست کردند، برنامه ها،برنامه‌هاى استعمارى بود، این براى ترس از دانشگاه بود. همین مطلب در روحانیت هم هست، روحانیت هم نقش دارد. در روحانیت هم ممکن است یک روحانى یک کشور را نجات بدهد و ممکن است یک روحانى یک کشور را به هلاکت برساند. این دو قطب که عبارت از قطب دانشگاه به معناى تمام کلمه، دانشگاه و روحانیت، این دو قطب تمام سرنوشت یک ملت را در دست دارند. و لهذا کار از همه کارها بالاتر و شریفتر است و برا ى اینکه کار، همان کار انبیاست. همه انبیا براى آدم سازى آمده اند. قرآن کریم یک کتاب آدم‌سازى است. همه انبیا آمده‌اند که آدم‌ها را درست کنند، با درست کردن آدم همه بساط درست مى‌شود. این دوقطب که هر دومامور آدم سازى هستند، قطب دانشگاه مامور آدم سازى هست و قطب روحانیت مامور آدم سازى هست و کارشان شریفترین کارهاست و براى اینکه همان کارها انبیاست و هم مسؤولیت‌شان بالاتر از همه مسؤولیت‌هاست براى اینکه دراینجا همه چیز درست مى‌شود. تمام نظر اجانب به این دو قطب دوخته شده است منتها هر جا را یک جور کوبیدند. رضا خان که آمد شماها هیچ کدام یادتان نیست، من دیدم. از اول رضاخان که آمد بعد از چندى که ابتدائا به صورت یک مسلمان و یک آدم مثلاً ملى، وقتى که پایه حکومتش محکم شد، اول حمله‌اى که کرد به روحانیین کرد، اینها را از همه طرف و از هر طرفى کوبید به طورى که من در فیضیه یک جلسه درس داشتم، یک روز که رفتم دیدم یک نفر است، گفتم چطور؟ گفت که همه‌شان فرار کردند. قبل از آفتاب از مدرسه و از حجره‌ها فرار مى‌کردند و آخر شب بر مى‌گشتند منزل براى اینکه نمى‌توانستند، پلیس مى‌آمد و مى‌گرفت و مى‌بردشان یا لباس‌شان را مى‌کند، یاالتزام از ایشان مى‌گرفت و یا حبس‌شان مى‌کرد و روحانیون سرتاسر کشور را در مضیقه و در