شما خانم‌ها به طورى که حالا خودتان مى‌گوئید معلم هستید، دو شغل شریف دارید، شما خانم‌ها دو تا شغل بسیار شریف دارید. یکى شغل تربیت فرزند که این از همه شغل‌ها بالاتر است. یک فرزند خوب، شما اگر به جامعه تحویل بدهید براى شما بهتر است از همه عالم. اگر یک انسان شما تربیت کنید، براى شما به قدرى شرافت دارد که من نمى‌توانم بیان کنم. پس شما یک شغلتان این است که بچه‌هاى خوب تربیت کنید. دامن مادرها، دامنى است که انسان از آن باید درست بشود یعنى اول مرتبه تربیت، تربیت بچه است در دامن مادر براى اینکه علاقه بچه به مادر بیشتر از همه علائق‌هاست و هیچ علاقه‌اى بالاتر از علاقه مادرى و فرزندى نیست، بچه‌ها از مادر بهتر چیز اخذ مى‌کنند. آنقدرى که تحت تأثیر مادر هستند، تحت تأثیر پدر نیستند، تحت تأثیر معلم نیستند، تحت تأثیر استاد نیستند. از این جهت بچه‌هایتان را در دامنتان تربیت اسلامى، تربیت انسانى بکنید تا وقتى تحویل مى‌دهید شما این بچه را به دبستان، یک بچه صحیح، اخلاق خوب، آداب خوب، آنطور تحویل بدهید. پس یک شغل، شغل تربیت اولاًد است که مع الاسف در آن حکومت طاغوتى این شغل را مى‌خواستند از این مادرها بگیرند، تبلیغ کردند به اینکه زن چرا بچه دارى بکند. این شغل شریف را منحطش کردند در نظر مادرها، براى اینکه مى‌خواستند که مادرها از بچه‌ها جدا بشوند، بچه‌ها را ببرند در پرورشگاه‌ها بزرگ کنند، مادرها هم على حده بروند یک کارهائى که آنها دلشان مى‌خواهد بکنند، بچه در پرورشگاه وقتى که بزرگ بشود، یک بچه‌اى که در دامن مادر بزرگ بشود نیست، عقده پیدا مى‌کند، وقتى بچه در پرورشگاه و بدون مادر با اجنبى بخواهد سر و کار داشته باشد و محبت مادر از سر او کم بشود، این بچه عقده پیدا مى‌کند. بسیارى از این مفسده‌هایى که در جامعه واقع مى‌شود، از این بچه‌هایى هستند که عقده دارند، از این انسان‌هایى هستند که عقده دارند، مبدأ یک عقده بزرگ این جدا کردن بچه از مادر است. محبت مادرى لازم دارد بچه. بنابراین، این شغل که شغل انبیاء است و انبیاء هم آمدند براى اینکه انسان درست کنند، این شغل اول شما هست در اول تربیت بچه. و چون شما معلم هستید از این جهت یک شغل شریف دیگرى به شما محول شده است و به‌آنقدر که این شغل شریف است، مسؤولیت آن هم بزرگ است.شغل شما شغل انسان سازى است. معلم انسان درست مى‌کند، همان