نه سستى کنید و نه محزون باشید اگر مؤمن هستید، علو رتبه دارید و از همه بالاترید لکن مهم ایمان است و چطور تحصیل کنیم ایمان را؟ اسلام شهادتین است، ایمان حظ قلب است، آن چیزى را که زبان بگوید و تلقین کند به قلب و قلب قبول کند، باور کند. اگر باور کردید که خداى تبارک و تعالى قادر مطلق است، حى مطلق است، وجود مطلق است، قادر عظیم‌الشأن است، اگر باور کردید این معنى را، دیگر نه حزنى است و نه سستى. یک جلوه‌اى در از این ایمان در شما پیدا شد و به واسطه همین جلوه ایمان این سد عظیمى که باورکردنى نبود شکستید، سدى که تمام قدرت‌هاى، تمام ابرقدرت‌ها، تمام حکومت‌ها پشتیبان او بودند، تمام حکومت‌هاى اسلامى، شاید استثناءشان کرد که یکى دو تا، تمام حکومت اسلامى پشتیبان بودند و تمام قدرت‌هاى بزرگ پشتیبان بودند. امریکا کرارا پشتیبانى خودش را اظهار کرد، انگلستان کرارا اظهار کرد. نوکر خوبى بود براى اینها و اظهار تأسف آنها بعد هم دلیل بر این بود که خوب نوکرى بود و البته باید هم اظهار تأسف کند. کى اظهار تأسف نکند براى کسى که طول عمرش، وطنش را براى آنها داد. چرا اظهار تأسف نکند، چرا سناى امریکا اظهار تأسف نکند از اینکه ایران چند نفر قاتل را مى‌کشد. اظهار تأسف براى این است که این نوکرها را از دست داده‌اند و حق دارند اظهار تأسف کنند. آنها پیششان انسان مطرح نیست، منافع مطرح است. ایمان مطرح نیست، نفع مطرح است و چون فکرها، فکر مادى بود و از ایمان اطلاع نداشتند و از خدابى اطلاع بودند، ممتنع مى‌دانستند که یک مشت اشخاصى که هیچ ندارند، بر یک قدرت شیطانى غلبه کنند با داشتن تمام ابزار جنگ و پشتیبانى تمام قدرت‌هاى بزرگ. آنها حساب مادیات را کرده بودند، حساب ایمان را نکرده بودند، روى قواعد مادى، صحیح مى‌گفتند، روى قواعد مادى همین بود که آنها مى‌گفتند، ما هیچ نداشتیم، یک مشت خالى بود و آنها همه چیز داشتند، لکن قدرت ایمان آمد و با قدرت ایمان شکست آن سدهاى بزرگ را و تا این قدرت ایمان هست، شما انتم الاعلون تا این قدرت ایمان را حفظ کردید، شما بالاترین موجودات هستید. کوشش کنید، ایمان را تحصیل کنید و ایمان را نگه دارید. یک جلوه ایمان این سد بزرگ را شکست و دست اجانب را، قدرت‌هاى بزرگ را کوتاه‌