آقایانى که در بانک‌ها هستید بهتر مى‌دانید که این رژیم سابق با بانک چه کرده است و بانک‌ها نسبت به این ملت چه کرده‌اند و همین طور مى‌دانید که با کارخانه‌ها و کشاورزان چه کرده‌اند. شما ببینید اینها با دانشگاه چه کرده‌اند. ما به طور اجمال این را مى‌دانیم که این مملکت در این پنجاه و چند سال رو به تباهى رفته است، به اسم تمدن بزرگ این مملکت را خراب کرده‌اند، لکن هر قشر ما آنچه را که لمس کرده است فقط به محل کار خودش مربوط مى‌شود. الان ما مواجه هستیم با دستجات مختلفى که از اطراف ایران پیش من مى‌آیند، هر دسته‌اى که مى‌آید مى‌گوید که هیچ جا خرابتر از جاى ما نیست. مثلاً از بختیارى مى‌آیند و مى‌گویند که هیچ جا بدتر از بختیارى نیست و بختیارى‌ها هیچ ندارند. از بلوچ مى‌آیند همین حرف را مى‌زنند و آنها هم مى‌گویند هیچ جا بدتر از جاى ما نیست. از کردستان مى‌آیند همین مطلب را مى‌گویند و از هر جاى دیگر همین حرف است و من مى‌بینم که همه صحیح مى‌گویند، لکن اینکه مى‌گویند هیچ جا بدتر از ما نیست، این براى این است که آنها را دیده‌اند و جاهاى دیگر را نشنیده‌اند. آن کس که در بختیارى مانده، دیده است که در بختیارى چه گذشته اما شنیده که در جاهاى دیگر هم ظلم و ستم بوده اما آنها را ندیده، از این جهت محل خودش را از همه جا بدتر مى‌داند. اینها همه درست مى‌گویند براى اینکه همه جا خراب است، اصلا برنامه این بوده است که خرابى بکنند. کشاورزى را با اسم اصلاحات ارضى بکلى از بین ببرند و بازار درست کنند براى آمریکائى، براى آمریکائى که گندم‌هایش زیاد است. آمریکا مى‌خواهد که ایران با سایر کشورهائى که تحت نفوذ است کشاورزیش به هم بخورد تا محتاج به او شوند چنانچه ما الان محتاج هستیم همه چیزمان از خارج باید بیاید، دامدارى را از بین نبردند تا اینکه در گوشت محتاج به خارج باشیم و همین طور در این پنجاه سال همه چیزمان را با اسم‌هاى بسیار فریبنده و اغفال کننده خراب کرده‌اند و از بین بردند. منتها شما خرابى‌هاى بانک را بهتر مطلع هستید، کشاورز، خرابى کشاورزى را بهتر از شما مى‌داند و هر قشرى خرابى محل خودشان را بهتر احساس مى‌کنند.