ما موظفیم حالا که جمهورى اسلامى رژیم رسمى ما شده است همه طبق جمهورى اسلامى عمل کنیم. جمهورى اسلامى یعنى اینکه رژیم به احکام اسلامى و به خواست مردم عمل کند و الان رژیم رسمى ما جمهورى اسلام است و فقط مانده است که احکام، همه احکام اسلامى بشود. مجرد بودن رژیم اسلامى مقصود نیست، مقصود این است که در حکومت اسلام، اسلام و قانون اسلام حکومت کند، اشخاص براى خودشان و به فکر خودشان حکومت نکنند، ما مى‌خواهیم احکام اسلام در همه جا جریان پیدا کند و احکام خداى تبارک و تعالى حکومت کند. در اسلام حکومت، حکومت قانون، حتى حکومت رسو ل الله و حکومت امیر المومنین حکومت قانون است یعنى قانون خدا آنها را تعیین کرده است، آنها به حکم قانون واجب الاطاعه هستند پس حکم از آن قانون خداست و قانون خدا حکومت مى‌کند. در مملکت اسلامى باید قانون خدا حکومت کند و غیر قانون خدا هیچ چیز حکومتى ندارد. اگر رئیس جمهورى در مملکت اسلامى وجود پیدا بکند، این اسلام است که او را رئیس جمهور مى‌کند، قانون خداست که حکمفرماست. در هیچ جا در حکومت اسلامى نمى‌بینید که خود سرى باشد حتى رسول‌الله از خودشان رایى نداشتند، رأى قرآن بوده است، وحى بوده، هر چه مى‌فرموده از وحى سرچشمه مى‌گرفته است و از روى هوا و هوس سخن نمى‌گفتند و همین طور حکومت‌هایى که حکومت اسلامى هستند آنها تابع قانونند، رأى آنها قانون اسلامى است و حکومتشان حکومت الله. اینکه ما دائماً راجع به این معنى سفارش مى‌کنیم که باید حالا که رژیم، رژیم اسلامى شده است، محتوا، محتواى اسلامى باشد براى این است که یک مملکتى که افرادش ادعا مى‌کنند که مسلمان هستیم باید در آنجا احکام اسلام حکومت کند لکن مى‌بینیم در بسیارى جاها دیده مى‌شود که افراد پایبند احکام اسلام نیستند. بسیارى از اشخاص ادعاى اسلام مى‌کنند ولى فقط ادعاست، دیگر در عمل خبرى از اسلام نیست. ما که مى‌گوئیم حکومت باید همانطور که اسلامى است محتوایش هم اسلامى باشد، یعنى هر جا که شما بروید، در هر وزارتخانه‌اى شما بروید، در هر ادارهاى که شما بروید، در هر کوى و برزن و در هر بازار که شما بروید، در هر مدرسه و دانشگاه که بروید آنجا اسلام و احکام اسلام را ببینید. ما حکومت اسلامى خواستیم، ما جمهورى اسلامى لفظى نخواستیم، ما خواستیم که حکومت الله در