بعد هم اظهار تشکر مى‌کردند، آن اسلام بود و اعتقاد به اینکه باید اسلام تحقق پیدا بکند. ما تا حالا این مطلب برایمان حاصل نیست، الان باز آن رنگ‌هاى رژیم سابق هست، نتوانستیم و نتوانستند که آن صبغه‌ها و رنگ‌ها را بزدایند، ما بین راه هستیم، ما بین راه هستیم.

به اسم اسلام لطمه بر حیثیت اسلام زدند

ما باید سازندگى کنیم، چه سازندگى‌هاى مادى و چه معنوى. معنویات این کشور را اینها از بین برده‌اند، نیروهاى انسانى را از بین برده‌اند، کوشش کردند که نگذارند روحانیت به شغل مقدس خودش آنطور که مى‌خواهد ادامه بدهد، کوشش کردند که نگذارند دانشگاه به آنطورى که باید دانشگاه باشد انجام وظیفه کند و همین طور همه قشرها را، هم معنویات را از ما گرفتند و قواى انسانى را و هم اقتصاد مملکت را از بین بردند و همه جهات مادى را، هم خیانت به مادیات کردند و هم خیانت به معنویات و خیانتشان به معنویات عظیم‌تر بوده از خیانتشان به مادیات.

شما اکثراً یادتان نیست مصیبت‌هایى که بر حوزه علمیه در زمان رضاخان وارد شد. بعضى از این آقایان عظیم که اینجا تشریف دارند یادشان است والا طبقه جوان یادش نیست که چه کردند اینها با حوزه‌هاى علمیه، چه کردند اینها با ملت در آن زمان دراین زمان هم که شما یادتان هست دیدید که چه کردند. تمام حیثیت ملى، حیثیت انسانى، حیثیت اسلامى‌ما را اینها تباه کردند. آنوقت مساجد ما را بستند، مدارس ما از بین رفت، عمامه‌هاى فصاحت اهل علم را از سرشان برداشتند و آن فضاحت‌ها و نسبت به خواهرهاى ما هم آن فضاحت‌ها. در زمان این بدتر از زمان او شد. در آنوقت فشار بود و فشار امد داشت، در اینوقت حیله بود حیله‌هاى زیاد و فشار هم بود اما حیله هم زیاد بود. به اسم اسلام، به اسم عدالت اجتماعى، عدالت اسلامى، به اسم اسلام، احکام اسلام را از بین مى‌خواستند ببرند، به اسم اسلام لطمه بر حیثیت اسلام زدند و مى‌خواستند بزنند. بحمدالله اینها از بین رفتند و خواهند رسید به جرائم خودشان در آنجایى که آنجا دار جزاست.

محدودیت پاداش و کیفر در دنیاى مادى گواهى بر وجود یک عالم نامتناهى است

ما نمى‌توانیم یک نفر آدمى که به اندازه محمدرضا ارتکاب جرائم کرده، بشر با تمام قوایش نمى‌تواند او را، این جنایت‌هائى که او کرده است جزا بدهد براى اینکه بالاخره تا آخرش این است که یک نفر آدم مرده است، یک نفر آدم مقابل یک نفر آدم است. کسى که هزاران جمعیت را، بسیارى از اشخاص

را خودش در ١٥ خرداد، آنطورى که مى‌گفتند خودش در هلیکوپتر، در آن بالاها، خودش مرتکب این قتال شده است و با امر او این ملت با امر او به این قتلگاه‌ها خیابان‌هاى ما مبدل شد. یک ملت را از بین برده است، یک ملت را، ما چه جورى مى‌توانیم او را - ارتکاب این جنایت را ما عوضش را به او بدهیم. این دلیل بر این است که یک عالم دیگرى است که درآنجا همه این معانى حاصل مى‌شود. یک عالمى‌که ابدى است، جهنمى‌که خالد است، همیشه است. یک عذابى که