به اینکه حالا ما حقوقمان چیست، خانه نداریم، زندگى نداریم، حقوق چطور است، در جه چطور است، این حرف‌ها حالا پیش آمده است، از این جهت الان توجه باید بیشتر به نهضت باشد، یعنى فعالیت بکنید که مردم را متوجه به نهضت بکنید براى اینکه ما بین راه هستیم نرسیدیم به مقصد، ماباز محتواى جمهورى اسلامى را در ایران پیاده نکردیم، مقصد ما این بود که اسلام، سر تا سر ایران اسلام باشد، حکومت مال اسلام باشد، تا حالا نشده البته یک مقدار راه را جلو رفتیم لکن مانده است، راه زیاده است، حالا وقتى است که همه با هم باشیم، همه توجهمان به مقصد باشد و اینقدر بهانه‌گیرى براى اینکه حالا حقوق من کم است، انشاءالله زیاد مى‌شود یا خانه نداریم، انشاءالله خانه پیدا مى‌کنیم، زراعتمان چطور است، زراعت پیدا مى‌کنیم. اما باید حالا همانطورى که د ر آن قدم‌هاى اول فراموش کردید همه اینها را، نه کارگر متوجه این بود که من مزدم کم است یا زیاد و نه کشاورز متوجه این بود که امسال کشاورزیش چطور است همه متوجه یک مقصد بودند لکن عمل شد و خوب شد، از حالا به بعد هم باید همین معنى را ادامه بدهیم، همین توجه به مقصد را ادامه بدهیم، همین الوهیت را حفظ کنیم، یعنى قصدمان را براى خدا و براى جمهورى اسلام و براى احکام قرآن بکنیم تا عنایت خدا محفوظ باشد و دست لطف الهى بالاى سر همه باشد و انشاءالله اگر این مطلب بشود، پیروزید و مملکتمان انشاءالله مال خودتان، و خودتان اداره‌اش مى‌کنید، همه دست‌ها هم منقطع خواهد شد ولى عمده همین معناست که این معنا را حفظ بکنیم. من از خداى تبارک و تعالى سلامت همه شما را مى‌خواهم و سعادت این ملت که شما هم از این ملت هستید و خداوند همه شمارا تأیید کند.

والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته