دانشگاه مرکز سعادت و در مقابل، شقاوت یک ملت است. از دانشگاه باید سرنوشت یک ملت تعیین بشود. دانشگاه خوب، یک ملت را سعادتمند مى‌کند و دانشگاه غیر اسلامى، دانشگاه بد، یک ملت را به عقب مى‌زند. در رژیم سابق شاید از همه جنایت‌ها، جنایت اینکه دانشگاه را به طور صحیح نگذاشتند عمل بکند شاید از همه جنایات بالاتر باشد. آنچه که در اسلام مطرح است اموال نیست، مادیات نیست، معنویات است که باید از دانشگاه به همه اقشار سرایت بکند یعنى، چه دانشگاه شما و چه دانشگاه روحانیون، این دو قشر هستند که تربیت امت به عهده این دوقشر است، این دو قشر از همه قشرها عملشان شریفتر و از همه قشرها مسؤولیتشان بیشتر است، عمل شریف، براى اینکه مرکز انسان درست کردن است دانشگاه باید مرکز درست کردن انسان باشد، چه دانشگاه روحانى و چه دانشگاه شما و این یک امرى بوده است که انبیا علیهم السلام مأمور بر همین امر بوده‌اند که انسان درست کنند. کتب آسمانى، همه کتب آسمانى، براى انسان ساختن آمده است. اگر انسان ساخته بشود، همه چیز به صورت معنویت در مى‌آید یعنى مادیت هم به صورت معنویت در مى‌آید. بعکس، اگر چنانچه قشرها شیطانى باشند و از دانشگاه ما و شما انسان‌هاى منحرف بیرون بیاید، معنویات هم به صورت مادیات در مى‌آید، فانى در مادیات مى‌شود.

رسالت انبیا، الهى کردن انسان‌ها در همه ابعاد و جوانب

آن چیزى که انبیا مى‌خواستند این بود که همه امور را الهى کنند. تمام ابعاد عالم را و تمام ابعاد انسان را که خلاصه عالم است، عصاره عالم است، انبیا براى این آمدند که همه اینها را الهى کنند یعنى انسان که خلاصه، عصاره همه عالم است، یک انسان الهى بشود که وقتى که هر کارى مى‌کند روى جنبه الهیت بکند. انبیا اینطور بودند که معاشرت‌هایشان هم جنبه الهى داشته است، ازدواج‌هاشان هم جنبه الهى داشته، همه چیزهایشان، هر جهتى که ما به نظرمان یک جهت مادى حیوانى هست آنها این جنبه را انسانى، این جنبه را الهى کرده‌اند. اگر جنگ مى‌کنند جنگ‌هایشان الهى است و براى اوست، اگر صلح مى‌کنند، صلح‌شان هم الهى است و براى اوست در مقابل