صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٨٠

نبوده است، در نظر نداشته است که معنویات را ترقى بدهد. آنها همه در دنبال این بوده‌اند که این مادیات را استفاده از آن بکنند و یک نظام مادى در عالم ایجاد بشود و انبیا اصلش آمده‌اند براى تزکیه نفوس انسانى، تعلیم و تربیت کتاب و حکمت و مهارکردن این طبیعت که انسان قبل از مهار کردن طبیعت به دست انبیا به طور اصلاح همه چیز را مى‌خواهد. در انسان کما اینکه یکى از موجودات عالم است که یک حیوانى است منتها حیوان قابل تربیت. هیچ یک از چیزهائى که در انسان، قوائى که در انسان است محدود نیست. انسان شهوتش محدود نیست به اینکه نظام داشته باشد مثل سایر حیوانات، بلکه از سایر حیوانات هم بدتر است. غضب انسان محدود نیست به اینکه در یک موردى اعمال غضب بکند، در یک موردى نکند، غیر محدود است. این مثل این است که سلطه بر سایر کشورها،بر سایر گروه‌ها محدود نیست که با یک نظمى بر آنها غلبه کند، غیر محدود است. انسان شهوتش همچو غیر محدود است که هیچ مرزى ندارد، هیچ فرقى مابین افراد نیست، اگر غضب کند مرزى ندارد که در آن مرز محدود باشد. مهار تا نشود، تا اشخاصى که باید مهار کنند این قواى انسان را، تا مهار نکنند غیر محدودى و مطلق است. انبیا آمده‌اند که با تعلیم و تربیت الهى و با تزکیه نفوس مهار کنند این قوه‌هاى غیرمحدود انسان را.

بر طبق موازین کتاب و سنت اعمال قدرت کنید

این مقدمه را که من عرض کردم برا ى این است که ماالان در معرض یک خطر عظیم واقع هستیم که این خطر از خطر رژیم سابق براى ما بیشتر است و آن خطر افسار گسیختگى است. خطر افسار گسیختگى که انسان بعد از اینکه خودش را آزاد دید، بعد از اینکه دیوارهاى استبداد را شکسته دید، بعد از اینکه از زندان ٣٥ میلیونى بیرون آمد، حالا افسار گسیخته بشود، هر چه مى‌خواهد بکند، یعنى برخلاف این تعلیماتى که انبیا از صدر عالم تا حالا آورده‌اند که مهار کنند این قواى انسان را، مهار کنند این قدرت هائى که انسان دارد، مهار کنند این شهواتى که انسان دارد، حالا که ما، ملت ما به واسطه همتى که کردند و به واسطه همتى که کردند و به واسطه آن ایمانى که داشتند خداى تبارک و تعالى آنها را موفق کرد و غالب شده‌اند بر طاغوت، حالا مهار گسیخته بشود. این خطر، خطر بزرگى است که تعالیم انبیا را به باد مى‌دهد، زحمت‌هاى رسول اکرم را به باد مى‌دهد، آبروى اسلام را از بین مى‌برد. الان آبروى اسلام بسته است به اعمال شما مردم ایران که مردم عالم متوجه‌اند به اینکه ببینند چه مى‌کنید. اینکه الان آزادى به دست شما آمد و از اختناق بیرون رفتید، آیا چه مى‌کنید؟ آیا افسار گسیخته شدید؟ دیگر حدى ندارد کارها؟ مرزى ندارد کارها؟ پاسدارید و تفنگ دارید و قوه دارید و قدرت دارید و به خانه‌ها مى‌ریزید، مال مردم را مى‌برید، هتک آبروى مردم را مى‌کنید؟ یا نه، تربیت، تربیت اسلامى‌است، حد و مرز دارد، حدود دارد در اسلام، اگر چنانچه یک کسى با دیگرى هم دشمنى داشته باشد (که در اسلام نباید داشته باشد) اگر چنانچه کسى فرزند کسى را کشته باشد، حقى که اسلام به او داده این است که روى موازین آن را قصاص بکنند هیچ حق دیگرى ندارد یعنى اگر چنانچه فرزند یک نفر را،