صحیفه نور
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٤٤

مقابل تانک‌ها و مسلسل‌ها. آنان در مقابل توپ و تانک رفتند، از بچه کوچک گرفته تا بزرگ‌ها، از دانشگاهى تا علماى مذهب، از بازارى تا کارگر و ارتشى.

حفظ عنایت خدا منشأ تمام پیروزى‌هاست

ارتشى که سال‌هاى طولانى اینها براى خودشان درست کرده بودند، دیدید که در ظرف مدت کمى پشت به آنها کرد و رو به شما آورد. این قدرت خدا بود، این چیزى بود که خدا به شما عنایت کرد و باید این عنایت خدا را حفظ کنید. حفظ این عنایت خدا که منشأ همه پیروزى‌هاست به این است که قدم‌هاى دیگرى هم بردارید، همه با هم پشتیبانى کنیم، همانطورى که در اول، این نهضت با ایمان پیش رفت و اجتماع همه شما به واسطه ایمانى که در دلتان بود سبب شد که یک همچو قدرت شیطانى را درهم کوبیدید. این یک عنایتى بود، عنایت خاصى بود از خداى تبارک و تعالى و لذا حساب همه اشخاصى که به مادیات فکر مى‌کردند، آن اشخاصى که توجه به معنویات نداشتند هم حساب‌هایشان باطل شد، ولى حساب‌هائى که روى دنیاست و به معنویات نظر ندارد، روى آن حساب، حق با آنها بود که به معنویات نظر نداشتند امکان ندارد این قدرت از بین برود این را مکرر مى‌گفتند، خصوصاً این آخر که در پاریس دستجات مى‌آمدند و بعضى‌ها نه اینکه سوء نیت داشتند، خیرخواه بودند لکن اشتباه داشتند و روى حساب مادیت، روى حساب‌هاى دنیا و اهل دنیا، نباید یک ملتى که هیچ ندارد، حالا چهار تا اسلحهاى که دارید قبل از انقلاب که هیچ چیز نداشتید، این غنیمت است که قبلاً نداشتید، جز یک مشت خالى، یک ملتى که زن‌هایش همیشه در پرده بودند و پایشان را بیرون نمى‌گذاشتند، یک ملتى که حاضر نبودند یک قدم براى امرى بردارند، در آنها یک تحولى واقع شد. تحول الهى که همین ملت با اینکه هیچ نداشتند، بر آنها که همه چیز داشتند مقدم شدند مشت‌هاى شما با ایمانى که دنبالش بود، بر این تانک‌هاى غول پیکر غلبه کرد. خون‌هاى جوانان ما بر مسلسل‌ها غلبه کرد. این چیزى بود که خدا به شما داد و باید این را حفظ کنید. الان به فکر این نباشید که به ما پاسدارها حقوق نمى‌دهند و یا کم مى‌دهند. همانطورى که سابق درحال انقلاب بودید و در حال جلو رفتن و شکستن، یک کدام مى‌نشستید فکر کنى که ما اگر شب به منزل برویم شام چى هست؟ نه، این فکر در ذهن هیچ کسى نبود و مى‌دانم نبود اگر بود نمى‌آمدند جان بدهند. آن روزى که شما راه افتادید به میدان و توى خیابان‌ها، آنها با ابزار غول پیکر و شما با مشت، هیچ به فکر آن نبودید که حقوقم کم است، حقوق مطرح نبود، جان مطرح نبود. این روحیه شما را غلبه داد، این چیزى که شما را غلبه داد مادامى که او هست شما پیروزید دعا کنید که باشد، جدیت کنید که نگهش دارید. خدا به شما یک عنایتى کرده است که این عنایت را حفظ کنید، نگهش دارید. تا آن قدم‌هاى اصولى و مسائل اصلى درست نشود، تا آن کارها درست نباشد به فکر اینکه من حقوقم کم است ویا من رتبهام کم است به این فکرها نباشید. حالا باید همه همانطورى که از اول مقصد را نگاه مى‌کردید و به مصائب خودتان توجه نداشتید، حالا هم مقصد را نگاه کنید، به مطالب خودتان توجه نکنید. بازارى حالا نباید به فکر منفعت بردن باشد، کارگر به فکر این