«آنان كه از گناهان بزرگ و زشتكارى ها جز لغزش هاى كوچك خوددارى مى ورزند، پروردگارت [ نسبت به آنها ] فراخْ آمرزش است. وى از آن دَم كه شما را از زمينْ پديد آورد و از همان گاه كه در شكم هاى مادرانتان نهفته بوديد، به [ حالِ ] شما داناتر است . پس خودتان را پاك مشماريد. او به [ حالِ ]كسى كه پرهيزگارى نموده، داناتر است» .

«آيا به كسانى كه خويشتن را پاك مى شمارند، ننگريسته اى؟ [ چنين نيست؛ ] بلكه خداست كه هر كه را بخواهد، پاك مى گردانَد، و به قدر نخِ روى هسته خرمايى ستم نمى بينند».

حديث

٦٧٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه بگويد: «من از همه مردم، بهترم»، بدترينِ مردم است و هر كه بگويد: «من بهشتى هستم»، دوزخى است.

٦٧٤٩.امام صادق عليه السلام : مردى يهودى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و در برابر ايشان ايستاد و به ايشان خيره شد. پيامبر فرمود: «اى يهودى! چه مى خواهى؟». گفت: تو برترى يا موسى بن عمرانِ پيغمبر؛ همو كه خدا با او سخن گفت و تورات و عصا به او داد و دريا را برايش شكافت و با ابر بر سرش سايه انداخت؟ پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «براى بنده، خوب نيست كه خود را بستايد؛ امّا [همين قدر] مى گويم كه وقتى آدم عليه السلام گناه كرد، توبه اش اين بود كه گفت: خدايا! به حقّ محمّد و خاندان محمّد، از تو مى خواهم كه مرا بيامرزى و خداوند، او را آمرزيد».