٧٢٩٩.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابو رافع: [پيامبر خدا ، ]هر گاه بانگ مؤذّن را مى شنيد ، آنچه را كه او مى گفت ، بازگو مى كرد و چون به «حىَّ على الصلاة ، حىَّ على الفلاح» مى رسيد ، مى فرمود : «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه » .

ب ـ دعا كردن

٧٣٠٠.سنن أبى داوود ـ به نقل از عبد اللّه بن عمرو ـ: مردى گفت : اى پيامبر خدا! مؤذّنان بر ما فضيلت دارند. پيامبر خدا فرمود : «هر چه آنها مى گويند ، تو نيز بگو ، و چون تمام كردى ، [از خداوند ، ]درخواست كن تا به تو عطا شود» .

٧٣٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مؤذّنْ بانگ [اذان] سر دهد ، درهاى آسمانْ گشوده مى شوند و دعا مستجاب مى گردد . پس كسانى كه اندوه يا گرفتارى اى دارند ، گوش به زنگ [بانگ] مؤذّن باشند و چون مؤذّنْ دو تكبير گفت ، آنان نيز تكبير بگويند و چون شهادت گفت ، شهادت بگويند و هر گاه گفت : «حىَّ على الصلاة» ، بگويند : «حىَّ على الصلاة» و هر گاه گفت : «حىَّ على الفلاح» ، بگويند : «حىَّ على الفلاح» و سپس بگويند : «بار خدايا ، پروردگارا! ما را بر اين فراخوانِ راستينِ اجابت شده ـ كه به واسطه آن ، دعوت حق و كلمه تقوا اجابت مى شود ـ زنده بدار و بر آن بميران و بر آن برانگيز و زنده و مرده ما را در زمره بهترين هاى اهل آن قرار بده» . آن گاه، حاجت خود را از خدا بخواهد.

٧٣٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه صداى اذانِ مؤذّن را شنيديد ، بگوييد : بار خدايا! قفل را از دل هاى ما، به بركت يادت، بردار و نعمت و فضل خود را بر ما كامل گردان و ما را در شمار بندگان شايسته ات قرار ده.

٧٣٠٣.عمل اليوم و الليلة ، ابن سُنّى : پيامبر خدا ، هر گاه بانگ «حىَّ على الفلاحِ» مؤذّن را مى شنيد ، مى گفت : «بار خدايا! ما را از رستگاران قرار بده» .