٧٦٢٤.امام صادق عليه السلام : اوّلين نماز جماعتى كه خوانده شد، به اين صورت بود كه پيامبر خدا با امير مؤمنان على بن ابى طالب، در حال نماز بود كه ابو طالب و جعفر ، بر او گذشتند . پس ابو طالب به جعفر گفت : پسرم! كنار پسر عمويت ، نماز بخوان . چون پيامبر صلى الله عليه و آله وجود جعفر را در كنار خود حس كرد، براى امامتِ نماز، جلوتر رفت و ابو طالب با خوش حالى برگشت ... . پس اوّلين نمازى كه به جماعت خوانده شد، در آن روز بود .

١١ / ٢

خوش گمانى به نماز جماعتْ خوان

٧٦٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه نمازهاى پنجگانه را با جماعت بخوانَد ، به او گمان نيك ببريد .

١١ / ٣

خواندن نماز جماعت با خانواده

٧٦٢٦.امام باقر عليه السلام : جُهَنى ، خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد و گفت : اى پيامبر خدا! من در صحرا با زن و فرزندان و غلامانم به سر مى برم و [موقع نماز ، ]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم . آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد ؟ فرمود : «آرى» . گفت : اى پيامبر خدا! [گاهى اوقات ،] غلامانم در پىِ آوردنِ آب مى روند و من مى مانم و زن و فرزندانم . پس [موقع نماز ، ]اذان مى گويم و مى ايستم و با آنها نماز مى گزارم . آيا نماز ما جماعت به حساب مى آيد؟ فرمود : «آرى» . جُهَنى گفت : اى پيامبر خدا! [گاهى اوقات ]فرزندانم در پىِ احشام مى روند و من و همسرم تنها مى مانيم . پس [وقت نماز ]اذان مى گويم و مى ايستم و با او نماز مى خوانم. آيا باز هم جماعت به حساب مى آيد ؟ فرمود : «آرى» . گفت : اى پيامبر خدا! گاهى زن (همسرم) نيز دنبال كارهايش مى رود و من ، تنها مى مانم و اذان مى گويم و مى ايستم و نماز مى خوانم. آيا نماز منِ تنها، جماعت به حساب مى آيد ؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «آرى . مؤمن ، خودش به تنهايى ، جماعت است» .