حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٦٥
٣ / ٧
تكيه گاه نجات
٧١١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه هيچ يك از شما با عمل خود، هرگز نجات نمى يابد ، و همچنين خود من، مگر اين كه رحمت خداوند، شامل حالم شود .
٧١٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «... عمل كنندگان (مؤمنان) به اعمالى كه براى كسب ثواب من انجام مى دهند، تكيه نكنند؛ چه، اگر تمام عمرشان را در عبادت من بكوشند و خود را به رنج و زحمت اندازند، باز هم در عبادتشان كوتاهى كرده اند و به كُنهِ عبادتم كه بدان، كرامت نزد من و نعمت هاى بهشتم را مى جويند، نمى رسند؛ بلكه بايد به رحمت و بخشايش من تكيه كنند».
٣ / ٨
نياز شديد به عمل در قيامت
٧١٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر انسان، عملِ هفتاد پيامبر را [با خود] داشته باشد، از سختى آنچه در آن روز (روز رستاخيز) مى بيند، باز اعمال خود را اندك مى شمارد.
٧١٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر شخص از روزى كه به دنيا مى آيد تا روزى كه پير مى شود و مى ميرد، در طاعت خداوند عز و جل با صورتش بر زمين كشيده شود، اين همه سختى را در روز قيامت، ناچيز خواهد شمرد و دوست خواهد داشت كه به دنيا باز گردانده شود تا بر اجر و پاداش خود، بيفزايد.