٦٩٧٦.شرح نهج البلاغة: روايت شده است كه مردى به پيامبر خدا گفت: اى پيامبر خدا! چهار كار، خوشايند من است: زِنا، شرابخوارى، دزدى ، و دروغ؛ امّا هر كدام را كه بفرمايى ، به خاطر شما ترك مى كنم. فرمود: «دروغ را رها كن». مرد رفت و تصميم گرفت زنا كند؛ امّا با خودش گفت: پيامبر صلى الله عليه و آله از من مى پرسد [كه: زنا كرده اى يا نه؟] . اگر انكار كنم، قولى را كه به ايشان داده ام، شكسته ام و اگر اقرار كنم، حد مى خورم. سپس تصميم گرفت دزدى كند و سپس تصميم گرفت شراب بخورد؛ امّا هر بار همين فكر را با خود كرد. از اين رو ، نزد پيامبر خدا برگشت و گفت: شما راه را به كلّى بر من بستى ! من همه اين كارها را رها كردم.

٤٤ / ٤

دستور به ترك دروغِ جدّى و شوخى

٦٩٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : من براى كسى كه مجادله را رها كند، هر چند حق با او باشد و كسى كه دروغ را هر چند به شوخى، وا گذارد و كسى كه اخلاقش را نيكو گردانَد، خانه اى در حومه بهشت و خانه اى در مركز بهشت و خانه اى در بالاى بهشت، ضمانت مى كنم.

٦٩٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دروغ، چه جدّى و چه شوخى آن، درست نيست. همچنين درست نيست كه مرد به فرزند خود وعده اى بدهد و به آن عمل نكند. همانا راستگويى، به نيكى، ره نمون مى شود و نيكى به بهشت، هدايت مى كند و همانا دروغ ، به انحراف [از مسير حق] مى كشانَد و انحراف [از مسير حق]، به آتش، ره نمون مى شود .