٧٥١٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركس نماز را ترك كند و به پاداش آن اميد نورزد و از عذابش نهراسد، اهمّيت نمى دهم كه يهودى، مسيحى و يا مجوس بميرد.

٧٥١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : ميان مسلمان و كفر ، جز اين نيست كه نماز واجب را از روى قصد ترك كند و يا به جهت سبُك شمردن ، آن را نخواند.

٧٥١٧.امام صادق عليه السلام : مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت: اى پيامبر خدا، مرا سفارش كن. فرمود: «نماز را از روى قصد ، وا مگذار كه هر كس آن را از روى قصد ترك كند، دين اسلام از او دورى جُسته است (مسلمان نيست)» . [٢]

٧٥١٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در سفارش به مُعاذ ـ: هرگز نماز واجب را از روى قصد ترك مكن ، كه هر كس نمازواجب را از روى قصد ترك كند، خداوند ، تعهدى در برابر او ندارد.

[١] . متن دعائم الاسلام چنين است: «كسى كه نماز را ترك كند ، نصيبى از اسلام ندارد».[٢] . در الترغيب و الترهيب چنين آمده است: «از روى قصد ، نماز را ترك مكنيد، كه هر كس آن را از روى قصد ترك كند، از دين خارج شده است».