٦٦٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به بادها ناسزا مگوييد ، كه آنها [از جانب خداوند] مأمورند، و به كوه ها و ساعت ها و لحظات و روزها و شب ها ناسزا نگوييد ، كه گنهكار مى شويد و به خودتان بر مى گردد .

٦٦٧٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : باد را ناسزا مگوييد ؛ چرا كه آن از رحمت خداست .

٦٦٧٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد؛ زيرا خداوند مى فرمايد : «روزگار ، من هستم . شب از من است و من ، آن را نو مى كنم و كهنه مى گردانم» .

٦٦٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به روزگار ناسزا مگوييد ؛ زيرا خداوند ، همان [خالق] روزگار است . [١]

٢٣ / ٦

نهى از ناسزاگويى به يكديگر

٦٦٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه دو نفر به يكديگر ناسزا بگويند، گناهش به گردن آغاز كننده آن است، مگر آن كه ستم ديده ، از حدّ خود تجاوز كند .

٦٦٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى از تو چيزى مى داند و آن را به تو نسبت داد، تو آنچه را از او مى دانى به وى نسبت مده (اظهار مكن)، تا ثواب اين كار، از آنِ تو باشد و گناهش از آنِ او .

٦٦٨٠.النهاية فى غريب الحديث : پيامبر خدا فرمود : «از بزرگ ترين گناهان ، اين است كه آدمى پدر و مادر خود را دشنام دهد» . گفته شد : مگر كسى پدر و مادر خود را دشنام مى دهد؟ فرمود : «پدر ديگرى را دشنام مى دهد و او در مقابل به پدر و مادر وى ناسزا مى گويد» .

[١] . منظور اين است كه منشأ كارهايى كه به روزگار (دهر) نسبت داده مى شوند ، خداوند است و بنابر اين ، ناسزاگويى به روزگار ، به خداوند باز مى گردد .