٧٢٥٤.تنبيه الغافلين ـ به نقل از سلمة بن ضِرار ، از مردى شامى ـ: مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : مرا از عملى آگاه فرما كه با به كار بستن آن ، به بهشت بروم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «مؤذّنِ قومت باش تا به واسطه [ اذانِ] تو، نمازشان را به جماعت بخوانند» . گفت : اى پيامبر خدا! اگر از عهده اين كار بر نيامدم [، چه كنم]؟ فرمود : «امام جماعتِ قومت باش تا به واسطه تو ، نمازشان را به جماعت اقامه كنند» . گفت : اگر نتوانستم؟ فرمود : «در صف اوّل [ ـِ نماز جماعت] باش» .

ح ـ بدنش در قبر ، متلاشى نمى شود

٧٢٥٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان ويژگى هاى امام على عليه السلام در روز ق: پرچم ستايش (لِواءُ الحمد) [١] در دست اوست و همه خلايق ، زير اين پرچم هستند و امامانِ جماعت و مؤذّنان ، در حالى كه قرآن تلاوت مى كنند و اذان مى گويند ، او را در ميان مى گيرند ؛ و اينان همانانى هستند كه در قبرهايشان متلاشى نمى شوند.

٧٢٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه براى خدا اذان مى گويد ، تا زمانى كه اذانش را به پايان ببرد ، همانند شهيدى است كه در خونش مى غلتد ، و هر تَر و خشكى براى او گواهى مى دهد ، و هر گاه بميرد ، در گور [بر بدن] او كِرم نمى افتد.

[١] . لواء الحمد ، پرچمى است كه بر آن ، اين كلمات نقش بسته است : «لا إله إلّا اللّه . المفلحون هم الفائزون باللّه » (بصائر الدرجات : ص ٤٣٦) .