حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٩٧
«و مردى مؤمن از خاندان فرعون كه ايمان خود را نهان مى داشت، گفت: «آيا مردى را مى كشيد كه مى گويد: پروردگار من خداست؟! و مسلّماً براى شما از جانب پروردگارتان دلايل آشكارى آورده، و اگر دروغگو باشد دروغش به زيان اوست، و اگر راستگو باشد ، برخى از آنچه وعده تان مى دهد ، به شما خواهد رسيد ؛ چرا كه خدا كسى را كه افراطكار دروغزن باشد ، هدايت نمى كند» .
«در نتيجه، به سزاى آن كه با خدا خُلفِ وعده كردند و از آن روى كه دروغ مى گفتند، در دل هايشان ـ تا روزى كه او را ديدار مى كنند ـ پيامدهاى نفاق را باقى گذارد» .
حديث
٦٩٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دروغ، روسياهى مى آورد.
٦٩٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كم مروّت ترينِ مردم، كسى است كه دروغگو باشد.
٦٩٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دروغ، روزى را كم مى كند.
٤٤ / ٩
موارد جايز بودن دروغ
٦٩٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل، دروغ گفتن براى ايجاد آشتى را دوست دارد و راستگويى به قصد فسادانگيزى را دشمن مى دارد.
٦٩٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه براى اصلاح ميان مردم ، سخن خوبى [كه دروغ است] بگويد، يا به خوبى خبركِشى كند، دروغگو به شمار نمى آيد.