حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٦١
٧٢٣٦.امام على عليه السلام : پيامبر خدا فرمود : «مؤذّن ، در فاصله ميان اذان و اقامه، پاداشى همانند مزد شهيدِ به خون غلتيده در راه خدا دارد» . گفتم : اى پيامبر خدا! [ با اين ترغيب هاى شما] آنان بر سرِ گفتن اذان ، با شمشير به جان يكديگر خواهند افتاد! فرمود : «هرگز! زمانى بر مردم مى آيد كه اذان گفتن را به عهده فقيرانشان مى افكنند ، و آنان گوشت هايى هستند كه خداوند ، آنها را بر آتش ، حرام كرده است» .
٧٢٣٧.مستدرك الوسائل ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه ـ: شنيدم كه پيامبر خدا مى فرمايد : «خدايا! مؤذّنان را بيامرز» و اين جمله را سه بار فرمود . گفتم : اى پيامبر خدا! ما براى اذان ، شمشير مى زنيم ؛ ولى شما اين گونه كه براى مؤذّنان دعا كردى ، براى ما دعا ننموده اى ؟ فرمود : «اى جابر! بدان ، زمانى بر مردم فرا مى رسد كه اذان گفتن را به فقيرانشان مى سپارند . گوشت هايى وجود دارند كه بر آتش ، حرام اند . اينها همان گوشت هاى مؤذّنان است» .
٢ / ٦
فضيلت مؤذّن
الف ـ دعوتگر به خداست
٧٢٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مؤذّن ، دعوتگر [ به سوى خدا ]است و امام جماعت ، نور خداست و صف ها[ى جماعت ، ]تكيه گاه هاى [دين] خدايند و قرآن ، گفتار خداست . پس دعوتگر خدا را اجابت كنيد و از نور او بهره بگيريد و تكيه گاه هاى دين او باشيد و گفتارش را بياموزيد .