٦٨٢٧.امام على عليه السلام ـ در بيان حديث معراج پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: خداوند متعال فرمود: «اى احمد! اهتمامت را يكى كن و زبانت را يك زبان ساز و بدنت را زنده بدار و از من غافل مباش. هر كه از من غافل باشد، اهمّيتى نمى دهم كه در كدام وادى هلاك شود».

٦٨٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به راستى كه آدمى زاده از آنچه براى او خلق شده، غافل است. خداوند، وقتى خواست او را بيافريند، به فرشته فرمود: «روزىِ او را، كردارِ او را، اجلِ او را و بدبخت بودن يا خوش بخت بودنِ او را بنويس». آن فرشته [اينها را مى نويسد ]سپس به آسمان بالا مى رود و خداوند، فرشته ديگرى را مى فرستد كه تا زمان بالغ شدنش از او نگهدارى مى كند. آن فرشته [اين مأموريت خود را انجام مى دهد و] سپس، بالا مى رود. آن گاه، خداوند بر او دو فرشته مى گمارد تا كارهاى خوب و بدش را بنويسند. وچون زمان مرگش مى رسد، آن دو فرشته نيز بالا مى روند و فرشته مرگ مى آيد و جانش را مى ستانَد. پس، چون در قبرش نهاده شد، روح به بدنش باز گردانده مى شود و دو فرشته قبر مى آيند و از او امتحان مى گيرند و آن گاه، بالا مى روند. وقتى قيامت فرا مى رسد، فرشته مأمور ثبت خوبى ها و فرشته مأمور ثبت بدى ها بر وى فرود مى آيند و نامه اى را كه به گردنش بسته شده است، مى گشايند. سپس با او به صحنه محشر مى آيند، در حالى كه يكى او را به جلو مى راند و ديگرى به كارهايى كه كرده است، گواهى مى دهد . ـ آن گاه پيامبر خدا فرمود :ـ همانا شما امرى عظيم پيش رو داريد كه طاقت آن را نداريد. پس، از خداى بزرگ كمك بطلبيد .