٧٦٠٠.امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، شام و يا چيز ديگرى را بر نماز ، مقدّم نمى داشت و هنگامى كه وقت نماز فرا مى رسيد ، [از شدّت اشتياق به آن ، به گونه اى رفتار مى كرد كه] گويا خانواده و دوست را نمى شناسد.

٧٦٠١.عدّة الداعى ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا با ما گفتگو مى كرد و ما با او گفتگو مى كرديم . [امّا] هنگام نماز كه مى شد ، گويا نه او ما را مى شناخت و نه ما او را مى شناختيم .

٧٦٠٢.فلاح السائل ـ به نقل از ابن طاووس ـ: روايت شده هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله به نماز مى ايستاد ، [از شدّت خاكسارى] گويا ايشان ، جامه اى به كنار افكنده بود .

٧٦٠٣.الخصال ـ به نقل از ابو [محمّد] عبد اللّه بن حامد ، كه سن: پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه نماز مى خواند، از سينه اش آوايى از خوف ، چون آواز جوشش ديگ شنيده مى شد.