٧٤٩٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : يحيى عليه السلام [به بنى اسرائيل] گفت:... خداوند ، شما را به نماز فرمان داده است . پس هر گاه نماز مى خوانيد، به اين سو و آن سو روى نگردانيد ؛ چرا كه خدا در هنگام نماز، رو به چهره بنده اش دارد، تا آن گاه كه او روى بگردانَد» .

٧٤٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پيوسته خداى عز و جل در هنگام نماز، رو به بنده اش دارد ، تا آن گاه كه [بنده خود، ]روى نگردانده است. پس اگر بنده روى بگردانَد، خدا نيز روى مى گرداند.

٧٤٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ گاه بنده در نمازش روى نمى گردانَد ، جز اين كه پروردگارش به او مى گويد: «اى فرزند آدم! به كجا رو مى كنى؟ من براى تو از آنچه بدان روى آورده اى، بهترم».

٧٤٩٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در نماز از روى عمد، به آن كه در چپ و راستش هست، آگاه شود ، نمازش درست نيست.

ه ـ سستى كردن

قرآن

«منافقان، با خدا نيرنگ مى كنند، حال آن كه او با آنان ، نيرنگ خواهد كرد، و چون به نماز ايستند، با كسالت بر مى خيزند. با مردم ، ريا مى كنند ؛ و خدا را جز اندكى ياد نمى كنند» .

«و هيچ چيز مانع پذيرفته شدنِ انفاق هاى آنان نشد، جز اين كه به خدا و فرستاده اش كفر ورزيدند، و جز با [ حال ]كسالت، نماز به جا نمى آورند و جز با كراهت، انفاق نمى كنند» .

حديث

٧٤٩٦.صحيح البخارى ـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله داخل شد و با طنابى رو به رو شد كه ميان دو ستون، كشيده بودند. فرمود: «اين طناب براى چيست؟». گفتند: اين، طناب زينب است كه هر گاه بى حال مى شود، بدان مى آويزد. پس پيامبر خدا فرمود: «نه! آن را باز كنيد. هر يك از شما تنها تا هنگامى نماز بخواند كه نشاط دارد، و هنگامى كه بى حال شد، بنشيند».