٧٥٥٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به ابو ذر ـ: اى ابو ذر ! هيچ مؤمنى به نماز نمى ايستد ، جز اين كه از او تا عرش ، نيكى نثارش مى شود و فرشته اى بر او گمارده مى گردد كه ندا در مى دهد: «اى پسر آدم! اگر مى دانستى چه در نمازت به دست مى آورى و با كه مناجات مى كنى، نه ملول مى گشتى و نه روى مى گرداندى» .

٧٥٦٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هنگامى كه بنده در نماز مى ايستد، نيكى و احسان بر سرش پاشيده مى شود ، تا آن گاه كه ركوع كند. پس هنگامى كه ركوع كرد، رحمت الهى او را بالا مى برد تا سجده كند و سجده كننده بر درگاه خداوند متعال سجده مى كند . پس درخواست مى كند و اشتياق مى ورزد .

٧٥٦١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : [ براى نمازگزار ] سه ويژگى است: رحمت الهى ، او را از كف پايش تا كرانه آسمان در بر مى گيرد ؛ و فرشتگان از روى سرش تا كرانه هاى آسمان ، گرداگرد او را مى گيرند ؛ و فرياد كننده اى ندا در مى دهد: «اگر مناجات كننده مى دانست با كه مناجات مى كند، باز نمى گشت» .

٧٥٦٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : فرشتگان ، پيوسته بر بنده درود مى فرستند ، تا آن گاه كه در نمازگاهش نماز مى خواند و برنخاسته يا حَدَثى از او سر نزده است ، فرشتگان مى گويند: «خدايا! او را بيامرز و بر او رحمت آور» .