حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٧
٧٤٦٨.امام على عليه السلام ـ در وصف نماز پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ: هنگامى كه به نماز واجب مى ايستاد، تكبير مى گفت و دست هايش را تا رو به روى شانه هايش بالا مى آورد و هنگامى كه مى خواست به ركوع برود و نيز پس از برخاستن، چنين مى كرد و هنگام نشستن در نماز، هيچ گاه دست هايش را بالا نمى آورد و هنگامى كه از دو سجده بر مى خاست، دست هايش را تا شانه هايش بالا مى آورد و تكبير مى گفت.
٧٤٦٩.امام صادق عليه السلام : در سفارش پيامبر صلى الله عليه و آله به على عليه السلام چنين بود: «پيوسته دست هايت را در نماز بالا ببر و آنها را [به طرف قبله ]بچرخان».
٤ / ٤
آداب سجده
٧٤٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سجده، بر هفت استخوان است: پيشانى، دو دست، دو زانو، دو انگشت شست [ـِ پا ]. و بينى ات را نيز بر خاك مى نهى.
٧٤٧١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اگر مى خواهى خداوند ، تو را با من محشور فرمايد ، در پيشگاه خداى يگانه قهّار ، سجده ات را طولانى كن .
٤ / ٥
آداب ركوع و سجود
٧٤٧٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : همانا من از قرائت [ـِ قرآن ] در ركوع و سجود ، نهى شده ام. پس در ركوع، خداوند را بزرگ بشماريد و در سجود، بسيار دعا كنيد ؛ چرا كه سزاوار برآورده شدن است براى شما.