٧٤٦٦.امام على عليه السلام : هنگامى كه اين آيه بر پيامبر خدا نازل شد: «ما به تو كوثر را بخشيديم. پس براى پروردگارت نماز بخوان و نَحْر كن» ، پيامبر خدا فرمود: «اى جبرئيل! اين قربانى (نحر) كه پروردگارم مرا به آن فرمان داده، چيست؟» . جبرئيل عليه السلام گفت: آن، فرمان قربانى كردن نيست ؛ بلكه دستور مى دهد كه هنگام تكبير در آغاز نماز و ركوع و سر از ركوع برداشتن ، دست هاى خود را بالا ببرى؛ چرا كه نماز ما و فرشتگانِ هفت آسمان ، چنين است . پيامبر خدا فرمود: «بالا بردن دست، همان فروتنى اى است كه خداوند فرمود: «براى پروردگارشان ، فروتنى نكردند» » . [١]

٧٤٦٧.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از علقمة بن وائل، از پدرش ـ: پشت سر پيامبر صلى الله عليه و آله نماز خواندم. هم هنگام آغاز نماز، تكبير گفت و دست هايش را بالا برد ، و هم هنگامى كه خواست به ركوع برود ، و هم پس از ركوع.

[١] . در تفسير الدرّ المنثور (ج ٦ ص ٤٠٣) ، پس از عبارت «هفت آسمان»، چنين آمده است: «و هر چيزى، زينتى دارد و زينت نماز، بالا بردن دست ها در هر تكبير است» .