٧٣٠٤.سنن أبى داوود ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ: پيامبر خدا به من تعليم داد كه در هنگام اذان مغرب بگويم : «بار خدايا! اين ، [نشانه ]آمدن شبِ تو و سپرى شدن روزِ تو و صداهاى دعوتگران توست . پس مرا بيامرز» .

ج ـ ذكر گفتن

٧٣٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه وقتى صداى مؤذّن را مى شنود ، بگويد : «گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست و بى انباز است ، و محمّد بنده و فرستاده اوست . خشنودم كه خداوند يكتا ، پروردگار من است و محمّد ، فرستاده او و اسلام ، دينم است» ، گناهش آمرزيده مى شود.

٧٣٠٦.سنن أبى داوود ـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا ، هر گاه بانگ شهادتينِ مؤذّن را مى شنيد ، مى فرمود : «من هم ، من هم [شهادت مى دهم]!» .

د ـ صلوات فرستادن بر پيامبر و دعا كردن براى ايشان

٧٣٠٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بانگ مؤذّن را شنيديد ، مانند آنچه را كه او مى گويد ، بگوييد . سپس بر من صلوات بفرستيد ؛ زيرا هر كس بر من يك صلوات بفرستد ، خداوند در برابر آن ، ده صلوات بر او مى فرستد . آن گاه از خداوند براى من ، «وسيله» [١] را درخواست كنيد و آن ، منزلتى در بهشت است كه جز براى بنده اى از بندگان خدا سزاوار نيست و اميدوارم كه من ، آن بنده باشم . پس هر كه براى من «وسيله» را درخواست كند ، شفاعت [ـِ من] برايش روا مى گردد .

٧٣٠٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه وقتى بانگ [اذان] را مى شنود ، بگويد : «بار خدايا! اى پروردگارِ اين دعوت كامل و نمازِ برپا شده! به محمّد ، وسيله و فضيلت عطا فرما و او را به آن مقام پسنديده اى كه وعده اش دادى، برسان»، در روز قيامت، شفاعت من برايش روا مى گردد.

[١] . وسيله ، «قُرب به خداوند متعال» است و به قولى «شفاعت در روز قيامت» و به قولى ديگر ـ چنان كه در حديث آمده ـ منزلى است از منازل بهشت .