حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨١
ه ـ فاصله انداختن ميان اذان و اقامه
٧٢٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به بلال ـ: اى بلال! هر گاه اذان مى گويى ، با درنگْ بگو و هر گاه اقامه مى گويى ، با سرعت بگو ، و ميان اذان و اقامه ات ، به اندازه اى كه خورنده از خوردنش و نوشنده از نوشيدنش فراغت مى يابد و يا شخصى براى قضاى حاجت مى رود و بيرون مى آيد ، فاصله بينداز.
و ـ دعا كردن پس از پايان اذان
٧٢٨٩.امام زين العابدين عليه السلام : پيامبر خدا ، هر گاه بانگ مؤذّن را مى شنيد ، هر چه او مى گفت ، ايشان نيز تكرار مى كرد ، و هر گاه مؤذّن مى گفت : «حىَّ على الصلاة ، حىَّ على الفلاح ، حىَّ على خير العمل» ، ايشان مى فرمود : «لا حول و لا قوّة إلّا باللّه » . و چون اقامه تمام مى شد ، مى گفت : «بار خدايا! اى پروردگارِ دعوت كامل و نمازِ برپا شده! درخواست محمّد را در روز قيامت ، بر آورده ساز و او را به درجه «وسيله» از [درجات ]بهشت برسان و شفاعتش را درباره امّتش بپذير» .
٢ / ١٠
مهم ترين وظايف شنونده اذان
الف ـ بازگو كردن گفته هاى مؤذّن
٧٢٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بانگ [اذان] را شنيديد ، مانند آنچه را كه مؤذّن مى گويد ، بگوييد.